Ecclesiastes 4— PCB

¹سپس ظلم‌هايی راكه در زير اين آسمان می‌شد مشاهده كردم. اشكهای مظلومانی را ديدم كه فريادرسی نداشتند. قدرت در دست ظالمان بود و كسی نبود كه به داد مظلومان برسد.

²پس گفتم كسانی كه قبل از ما مرده‌اند از آنانی كه هنوز زنده‌اند خوشبخت‌ترند؛

³و خوشبخت‌تر از همه كسانی هستند كه هنوز به دنيا نيامده‌اند، زيرا ظلم‌هايی را كه زير اين آسمان می‌شود نديده‌اند.

⁴همچنين متوجه شدم كه بسبب حسادت است كه مردم تلاش می‌كنند موفقيت كسب كنند. اين نيز مانند دويدن بدنبال باد، بيهوده است.

⁵كسی كه دست روی دست می‌گذارد و گرسنگی می‌كشد، احمق است؛

⁶اما كسی هم كه دايم مشغول كار است و تلاش می‌كند ثروت بيشتری به دست آورد بدنبال باد می‌دود. بهتر است انسان يک لقمه نان به دست آورد و با آسودگی بخورد.

⁷و نيز در زير آسمان بيهودگی ديگری ديدم:

⁸مردی بود كه تنها زندگی می‌كرد؛ نه پسری داشت و نه برادری. با اين حال سخت تلاش می‌كرد و از اندوختن مال و ثروت سير نمی‌شد. او برای چه كسی زحمت می‌كشيد و خود را از لذات زندگی محروم می‌كرد؟ اين نيز رنج و زحمت بيهوده‌ای است.

⁹دو نفر از يک نفر بهترند، زيرا نفع بيشتری از كارشان عايدشان می‌شود.

¹⁰اگر يكی از آنها بيفتد، ديگری او را بلند می‌كند؛ اما چه بيچاره است شخصی كه می‌افتد ولی كسی را ندارد كه به او كمک كند.

¹¹وقتی دو نفر كنار هم می‌خوابند، گرم می‌شوند؛ اما كسی كه تنهاست چطور می‌تواند خود را گرم كند؟

¹²اگر شخص، تنها باشد و كسی بر او حمله كند، از پای درمی‌آيد، اما اگر دو نفر باشند می‌توانند از خود دفاع كنند. ريسمان سه لا به آسانی پاره نمی‌شود.

¹³يک جوان فقير و حكيم بهتر از پادشاه پير و نادانی است كه نصيحت نمی‌پذيرد.

¹⁴چنين جوان فقيری حتی ممكن است از كنج زندان به تخت پادشاهی برسد.

¹⁵مردمی كه زير اين آسمان زندگی می‌كنند از چنين جوانی كه جانشين پادشاه شده است حمايت می‌نمايند.

¹⁶او می‌تواند بر عدۀ زيادی حكومت كند؛ اما نسل بعدی، او را نيز بركنار می‌كند! اين نيز مانند دويدن بدنبال باد، بيهوده است.