1موسی در ادامۀ سخنان خود به قوم اسرائيل چنين گفت: «من اكنون صد و بيست سال دارم و ديگر قادر نيستم شما را رهبری كنم. خداوند به من گفته است از رود اردن عبور نخواهم كرد.
2
3خود خداوند شما را رهبری خواهد نمود و قومهايی را كه در آنجا زندگی میكنند نابود خواهد كرد و شما سرزمين ايشان را به تصرف خود درخواهيد آورد. طبق فرمان خداوند، يوشع رهبر شما خواهد بود.
4خداوند همانطور كه سيحون و عوج، پادشاهان اموری را هلاک ساخته، سرزمينشان را ويران نمود، قومهايی را نيز كه در اين سرزمين زندگی میكنند نابود خواهد كرد.
5خداوند، ايشان را به دست شما تسليم خواهد كرد و شما بايد طبق دستوری كه دادهام با آنها رفتار كنيد.
6قوی و دلير باشيد. از ايشان نترسيد. خداوند، خدايتان با شما خواهد بود. او شما را تنها نخواهد گذاشت و ترک نخواهد كرد.»
7آنگاه موسی يوشع را احضار كرده، در حضور تمامی قوم اسرائيل به او گفت: «قوی و دلير باش، زيرا تو اين قوم را به سرزمينی كه خداوند به اجدادشان وعده داده است رهبری خواهی كرد تا آنجا را تصرف كنند.
8ترسان نباش، زيرا خداوند با تو خواهد بود و پيشاپيش تو حركت خواهد كرد. او تو را تنها نخواهد گذاشت و ترک نخواهد كرد.»
9آنگاه موسی قوانين خدا را نوشت و آن را به كاهنان لاوی كه صندوق عهد خداوند را حمل میكردند و نيز به ريش سفيدان اسرائيل سپرد.
10او به ايشان فرمود: «اين قوانين را در پايان هر هفت سال، يعنی در سالی كه قرضها بخشيده میشود، هنگام عيد خيمهها كه تمام قوم اسرائيل در حضور خداوند در مكانی كه او برای عبادت تعيين میكند جمع میشوند، برای آنها بخوانيد.
11
12تمام مردان، زنان، بچهها و غريبانی را كه در ميان شما زندگی میكنند جمع كنيد تا قوانين خداوند را بشنوند و ياد بگيرند كه خداوند، خدايتان را احترام نمايند و دستوراتش را اطاعت كنند.
13چنين كنيد تا بچههايتان كه با اين قوانين آشنايی ندارند آنها را بشنوند و بياموزند كه در سرزمين موعود تا هنگامی كه زندهاند، خداوند را احترام نمايند.»
14آنگاه خداوند به موسی فرمود: «پايان عمرت نزديک شده است. يوشع را بخوان و با خود به خيمۀ عبادت بياور تا دستورات لازم را به او بدهم.» پس موسی و يوشع به خيمهٔ عبادت وارد شدند.
15در خيمۀ عبادت، خداوند در ابر ظاهر شد و ابر، بالای در خيمه ايستاد.
16سپس خداوند به موسی گفت: «تو خواهی مرد و به پدرانت ملحق خواهی شد. بعد از تو، اين قوم در سرزمين موعود به من خيانت كرده، به پرستش خدايان بيگانه خواهند پرداخت و مرا از ياد برده، عهدی را كه با ايشان بستهام خواهند شكست.
17آنگاه خشم من بر ايشان شعلهور شده، ايشان را ترک خواهم كرد و رويم را از ايشان برخواهم گرداند تا نابود شوند. سختيها و بلاهای بسيار بر ايشان نازل خواهد شد بطوری كه خواهند گفت: خدا ديگر در ميان ما نيست.
18من بسبب گناه بتپرستیشان رويم را از ايشان بر میگردانم.
19«اكنون كلمات اين سرود را كه به تو میدهم بنويس و به مردم اسرائيل ياد بده تا هشداری به آنها باشد.
20زمانی كه ايشان را به سرزمينی كه به پدرانشان وعده داده بودم آوردم، يعنی به سرزمينی كه شير و عسل در آن جاری، است و پس از اينكه سير و فربه شدند و به پرستش خدايان ديگر پرداختند و مرا رد نموده، عهد مرا شكستند
21و به سختيها و بلاهای بسيار دچار شدند، در آن هنگام، اين سرود دليل محنتهايشان را به ياد آنها خواهد آورد. اين سرود از نسلی به نسل ديگر، سينه به سينه نقل خواهد شد. من از همين حالا، حتی قبل از اينكه وارد سرزمين موعود شوند، افكار ايشان را میدانم.»
22پس در همان روز، موسی كلمات سرود را نوشت و آن را به قوم اسرائيل ياد داد.
23سپس خداوند به يوشع فرمود: «قوی و دلير باش، زيرا تو بايد مردم اسرائيل را به سرزمينی كه من به ايشان وعده دادهام هدايت كنی، و من با تو خواهم بود.»
24وقتی كه موسی كليۀ قوانينی را كه در اين كتاب ثبت شده است نوشت،
25به لاويانی كه صندوق عهد خداوند را حمل میكردند فرمود:
26«اين كتاب قانون را بعنوان هشداری جدی به قوم اسرائيل، دركنار صندوق عهد خداوند، خدايتان قرار دهيد.
27چون میدانم كه اين قوم چقدر ياغی و سركشند. اگر امروز كه در ميان ايشان هستم نسبت به خداوند اينچنين ياغی شدهاند، پس، بعد از مرگ من چه خواهند كرد.
28اكنون كليهٔ رهبران و ريش سفيدان قبيلههايتان را احضار كنيد تا اين سخنان را به ايشان بگويم و زمين و آسمان را بر ايشان شاهد بگيرم.
29میدانم كه پس از مرگ من، خود را بكلی آلوده كرده، از دستوراتی كه به شما دادهام سرپيچی خواهيد كرد. در روزهای آينده، مصيبت گريبانگير شما خواهد شد، زيرا آنچه را كه خداوند نمیپسندد همان را انجام خواهيد داد و او را بسيار غضبناک خواهيد كرد.»
30سپس موسی اين سرود را برای تمام جماعت اسرائيل خواند: