1پس از اينكه وارد سرزمين موعود شده، آن را تصرف كرديد و در آن سكونت گزيديد،
2بايد نوبر محصول برداشتی زمين خود را به مكانی كه خداوند بعنوان عبادتگاه خود بر میگزيند بياوريد و به خداوند تقديم كنيد. آن را در سبد گذارده، به كاهنی كه سر خدمت است بدهيد و بگوييد: «من اقرار میكنم كه خداوند، خدايم مرا به سرزمينی كه به پدران ما وعده نمود، آورده است.»
3
4سپس كاهن سبد را از دست شما گرفته، آن را جلو قربانگاه خداوند، خدايتان بگذارد.
5بعد شما در حضور خداوند، خدايتان اقرار كرده، بگوييد: «اجداد من اراميهای سرگردانی بودند كه به مصر پناه بردند. هر چند عدهٔ آنها كم بود، ولی در مصر قوم بزرگی شدند.
6مصریها با ما بدرفتاری كردند و ما را بردۀ خود ساختند.
7ما نزد خداوند، خدای پدرانمان فرياد برآورديم و خداوند صدای مارا شنيده، زحمت و مشقت و مشكلاتمان را ديد
8و ما را باقدرت عظيم خود از مصر بيرون آورد. او در حضور مصريان معجزاتی بزرگ انجام داده، آنها را به وحشت انداخت
9و ما را به سرزمين حاصلخيزی كه در آن شير و عسل جاری است آورد.
10اكنون ای خداوند، نگاه كن، من نمونهای از نوبر اولين محصولات زمينی را كه به من عطا كردهای برايت آوردهام.» سپس نمونه را در حضور خداوند، خدای خود گذارده، او را پرستش كنيد.
11آنگاه برويد و بسبب تمام نعمتهايی كه خدا به شما عطا كرده است او را شكر كنيد و با خانوادۀ خود و با لاويان و غريبانی كه در ميان شما زندگی میكنند، شادی نماييد.
12هر سه سال يک بار، سال مخصوص عشريه است. در آن سال بايد تمام عشريههای محصول خود را به لاويان، غريبان، يتيمان و بيوهزنان شهرتان بدهيد تا بخورند و سير شوند.
13سپس در حضور خداوند، خدايتان اعلام كنيد: «ای خداوند، همانگونه كه امر فرمودی تمام عشريههايم را به لاويان، غريبان، يتيمان و بيوه زنان دادهام و از هيچكدام از قوانين تو سرپيچی ننموده آنها را فراموش نكردهام.
14زمانی كه شرعاً نجس بودم و وقتی كه عزادار بودم، دست به عشريه نزدهام و چيزی از آن را برای مردگان هديه نكردهام. از تو اطاعت كردهام و تمام احكام تو را بجا آوردهام. ای خداوند، از آسمان كه جايگاه مقدس توست نظر انداخته، قوم خود اسرائيل را بركت بده. اين سرزمين حاصلخيز را نيز كه طبق وعدهات به ما دادهای، بركت عطا فرما.»
15
16امروز خداوند، خدايتان امر میفرمايد كه تمام قوانين او را اطاعت كنيد؛ پس شما با تمامی دل و جان آنها را بجا آوريد.
17امروز اقرار كردهايد كه او خدای شماست و قول دادهايد از او پيروی نموده، احكامش را بجا آوريد.
18خداوند امروز طبق وعدهاش اعلام فرموده است كه شما قوم خاص او هستيد و بايد تمامی قوانين او را اطاعت كنيد.
19اگر احكامش را بجا آوريد او شما را از همۀ قومهای ديگر بزرگتر ساخته، اجازه خواهد داد عزت، احترام و شهرت بيابيد؛ اما برای كسب اين عزت و احترام بايد قوم مقدسی برای او باشيد.