1مردی كه بيضههايش له شده و يا آلت تناسلیاش بريده شده باشد، نبايد داخل جماعت خداوند شود.
2شخص حرامزاده و فرزندان او تا ده نسل نبايد وارد جماعت خداوند شوند.
3از قوم عمونی يا موآبی هيچكس وارد جماعت خداوند نشود حتی بعد از نسل دهم.
4اين دستور بدان سبب است كه وقتی از مصر بيرون آمديد اين قومها با نان و آب از شما استقبال نكردند و حتی بلعام، پسر بعور، اهل فتور را از بينالنهرين اجير كردند تا شما را لعنت كند.
5ولی خداوند به بلعام گوش نكرد و در عوض چون شما را دوست داشت آن لعنت را به بركت تبديل نمود.
6پس هرگز تا زمانی كه زنده هستيد نبايد با عمونیهاو موآبیها صلح كنيد و با آنها رابطهٔ دوستی برقرار نماييد.
7ولی ادومیها را دشمن نشماريد، زيرا برادران شما هستند. مصريها را نيز دشمن نشماريد، زيرا زمانی در ميان ايشان زندگی میكرديد.
8نسل سوم ادوميها و مصريها میتوانند به جماعت خداوند داخل شوند.
9در زمان جنگ، مردانی كه در اردوگاه هستند بايد از هر نوع ناپاكی دوری كنند. كسی كه بخاطر انزال شبانه، شرعاً نجس میشود بايد از اردوگاه خارج گردد
10
11و تا غروب بيرون بماند. سپس خود را شسته، هنگام غروب بازگردد.
12مستراحها بايد بيرون اردوگاه باشند.
13هركس بايد در بين ابزار خود وسيلهای برای كندن زمين داشته باشد و بعد از هر بار قضای حاجت، با آن گودالی حفر كند و مدفوعش را بپوشاند.
14اردوگاه بايد پاک باشد، چون خداوند در ميان شما قدم میزند تا شما را محافظت فرمايد و دشمنانتان را مغلوب شما سازد. اگر او چيز ناپسندی ببيند، ممكن است روی خود را از شما برگرداند.
15اگر بردهای از نزد اربابش فرار كند نبايد او را مجبور كنيد كه برگردد.
16بگذاريد در هر شهری كه مايل است در ميان شما زندگی كند و بر او ظلم نكنيد.
17از دختران اسرائيلی كسی نبايد فاحشه شود و از پسران اسرائيلی كسی نبايد لواط شود.
18هيچگونه هديهای را كه از درآمد يک فاحشه يا يک لواط تهيه شده باشد به خانۀ خداوند نياوريد، چون هر دو در نظر خداوند نفرتانگيز هستند.
19وقتی به برادر اسرائيلی خود پول، غذا يا هر چيز ديگری قرض میدهيد، ازاو بهره نگيريد.
20از يک غريبه میتوانيد بهره بگيريد، ولی نه از يک اسرائيلی. اگر اين قانون را رعايت كنيد خداوند، خدايتان زمانی كه وارد سرزمين موعود شويد به شما بركت خواهد داد.
21هنگامی كه برای خداوند نذر میكنيد نبايد در وفای آن تأخير كنيد، چون خداوند میخواهد نذرهای خود را بموقع ادا كنيد. ادا نكردن نذر، گناه محسوب میشود.
22(ولی اگر از نذر كردن خودداری كنيد، گناهی انجام ندادهايد.)
23بعد از اينكه نذر كرديد بايد دقت كنيد هر چه را كه گفتهايد ادا كنيد، زيرا با ميل خود به خداوند، خدايتان نذر كردهايد.
24از انگورهای تاكستان ديگران، هر قدر كه بخواهيد میتوانيد بخوريد، اما نبايد انگور در ظرف ريخته با خود ببريد.
25همينطور وقتی داخل كشتزار همسايۀ خود میشويد، میتوانيد با دست خود خوشهها را بچينيد و بخوريد، ولی حق داس زدن نداريد.