Deuteronomy 14— PCB

¹شما قوم خداوند هستيد، پس هنگام عزاداری برای مردگان خود، مثل بت‌پرستان، خود را زخمی نكنيد و موی جلو سرتان را نتراشيد.

²شما منحصراً به خداوند، خدايتان تعلق داريد و او شما را از ميان قوم‌های روی زمين برگزيده است تا قوم خاص او باشيد.

³گوشت هيچ حيوانی را كه من آن راحرام اعلام كرده‌ام نبايد بخوريد. حيواناتی كه می‌توانيد گوشت آنها را بخوريد از اين قرارند: گاو، گوسفند، بز، آهو، غزال، گوزن و انواع بز كوهی.

⁴

⁵

⁶هر حيوانی را كه سم شكافته دارد و نشخوار می‌كند می‌توانيد بخوريد.

⁷پس اگر حيوانی اين دو خصوصيت را نداشته باشد، نبايد آن را بخوريد. بنابراين شتر، خرگوش و گوركن را نبايد بخوريد. اينها نشخوار می‌كنند، ولی سمهای شكافته ندارند.

⁸خوک را نبايد بخوريد، چون با اينكه سم شكافته دارد نشخوار نمی‌كند. حتی به لاشۀ چنين حيواناتی نبايد دست بزنيد.

⁹از حيواناتی كه در آب زندگی می‌كنند فقط آنهايی را كه باله و فلس دارند می‌توانيد بخوريد.

¹⁰تمام جانوران آبزی ديگر برای شما حرامند.

¹¹همه پرندگان را می‌توانيد بخوريد بجز اين پرندگان را: عقاب، جغد، باز، شاهين، لاشخور، كركس، كلاغ، شترمرغ، مرغ دريايی، لک لک، مرغ ماهيخوار، مرغ سقا، قره قاز، هدهد و خفاش.

¹²

¹³

¹⁴

¹⁵

¹⁶

¹⁷

¹⁸

¹⁹حشرات بالدار، بجزتعداد معدودی از آنها ، نبايد خورده شوند.

²⁰

²¹حيوانی را كه به مرگ طبيعی مرده است نخوريد. آن را به غريبی كه درميان شما باشد بدهيد تا بخورد و يا آن را به بيگانگان بفروشيد؛ ولی خودتان آن را نخوريد، چون نزد خداوند، خدايتان مقدس هستيد. بزغاله را در شير مادرش نپزيد.

²²از تمامی محصولاتتان هر ساله بايد يک دهم را كنار بگذاريد.

²³اين عشريه را بياوريد تا در محلی كه خداوند، خدايتان بعنوان عبادتگاه خود انتخاب خواهد كرد در حضورش بخوريد. اين شامل عشريه‌های غله، شراب تازه، روغن زيتون و نخست زادۀ گله‌ها و رمه هايتان می‌باشد. منظور از اين كار اين است كه بياموزيد هميشه خداوند را در زندگی خود احترام كنيد.

²⁴اگر مكانی كه خداوند بعنوان عبادتگاه خود انتخاب می‌كند بقدری دور باشد كه براحتی نتوانيد عشريه‌های خود را به آنجا حمل كنيد،

²⁵آنگاه می‌توانيد عشريهٔ محصولات و رمه‌هايتان را بفروشيد و پولش رابه عبادتگاه خداوند ببريد.

²⁶وقتی كه به آنجا رسيديد با آن پول هر چه خواستيد بخريد گاو، گوسفند، شراب يا مشروبات ديگر تا در آنجا در حضور خداوند، خدايتان جشن گرفته، با خانوادۀ خود به شادی بپردازيد.

²⁷در ضمن لاوی‌های شهرتان را فراموش نكنيد، چون آنها مثل شما صاحب ملک و محصول نيستند.

²⁸در آخر هر سه سال بايد عشريۀ تمام محصولات خود رادر شهر خود جمع كنيد

²⁹تا آن را به لاوی‌ها كه در ميان شما ملكی ندارند، و همچنين غريبان، بيوه زنان و يتيمان داخل شهرتان بدهيد تا بخورند و سير شوند. آنگاه خداوند، خدايتان شما را در كارهايتان بركت خواهد داد.