Daniel 5— PCB

¹يک شب بلشصر پادشاه ضيافت بزرگی ترتيب داد و هزار نفر از بزرگان مملكت را به باده‌نوشی دعوت كرد.

²وقتی بلشصر سرگرم شراب خواری بود، دستور داد كه جامهای طلا و نقره را كه جدش نبوكدنصر از خانۀ خدا در اورشليم به بابل آورده بود، بياورند. وقتی آنها را آوردند، پادشاه و بزرگان و زنان و كنيزان پادشاه در آنها شراب نوشيدند و بتهای خود را كه از طلا و نقره، مفرغ و آهن، چوب و سنگ ساخته شده بود، پرستش كردند.

³

⁴

⁵اما در حالی كه غرق عيش و نوش بودند، ناگهان انگشتهای دست انسانی بيرون آمده شروع كرد به نوشتن روی ديواری كه در مقابل چراغدان بود. پادشاه با چشمان خود ديد كه آن انگشتها می‌نوشتند

⁶و از ترس رنگش پريد و چنان وحشت‌زده شد كه زانوهايش به هم می‌خورد و نمی‌توانست روی پاهايش بايستد.

⁷سپس، فرياد زد: «جادوگران، طالع‌بينان و منجمان را بياوريد! هر كه بتواند نوشتۀ روی ديوار را بخواند و معنی‌اش را به من بگويد، لباس ارغوانی سلطنتی را به او می‌پوشانم، طوق طلا را به گردنش می‌اندازم و او شخص سوم مملكت خواهد شد.»

⁸اما وقتی حكيمان آمدند، هيچكدام نتوانستند نوشتۀ روی ديوار را بخوانند و معنی‌اش را بگويند.

⁹ترس و وحشت پادشاه بيشتر شد! بزرگان نيز به وحشت افتاده بودند.

¹⁰اما وقتی ملكۀ مادر از جريان باخبر شد، با شتاب خود را به تالار ضيافت رساند و به بلشصر گفت: «پادشاه تا به ابد زنده بماند! ترسان و مضطرب نباش.

¹¹در مملكت تو مردی وجود دارد كه روح خدايان مقدس در اوست. در زمان جدت، نبوكدنصر، او نشان داد كه از بصيرت و دانايی و حكمت خدايی برخوردار است و جدت او را به رياست منجمان و جادوگران و طالع‌بينان و رمالان منصوب كرد.

¹²اين شخص دانيال است كه پادشاه او را بلطشصر ناميده بود. او را احضار كن، زيرا او مرد حكيم و دانايی است و می‌تواند خوابها را تعبير كند، اسرار را كشف نمايد و مسايل دشوار را حل كند. او معنی نوشتۀ روی ديوار را به تو خواهد گفت.»

¹³پس دانيال را بحضور پادشاه آوردند. پادشاه از او پرسيد: «آيا تو همان دانيال از اسرای يهودی هستی كه نبوكدنصر پادشاه از سرزمين يهودا به اينجا آورد؟

¹⁴شنيده‌ام روح خدايان در توست و شخصی هستی پر از حكمت و بصيرت و دانايی.

¹⁵حكيمان و منجمان من سعی كردند آن نوشتۀ روی ديوار را بخوانند و معنی‌اش را به من بگويند، ولی نتوانستند.

¹⁶در بارۀ تو شنيده‌ام كه می‌توانی اسرار را كشف نمايی و مسايل مشكل را حل كنی. اگر بتوانی اين نوشته را بخوانی و معنی آن را به من بگويی، به تو لباس ارغوانی سلطنتی را می‌پوشانم، طوق طلا را به گردنت می‌اندازم و تو را شخص سوم مملكت می‌گردانم.»

¹⁷دانيال جواب داد: «اين انعام‌ها را برای خود نگاه‌دار يا به شخص ديگری بده؛ ولی من آن نوشته را خواهم خواند و معنی‌اش را به تو خواهم گفت.

¹⁸ای پادشاه، خدای متعال به جدت نبوكدنصر، سلطنت و عظمت و افتخار بخشيد.

¹⁹چنان عظمتی به او داد كه مردم از هر قوم و نژاد و زبان از او می‌ترسيدند. هر كه را می‌خواست می‌كشت و هر كه را می‌خواست زنده نگاه می‌داشت؛ هر كه را می‌خواست سرافراز می‌گرداند و هر كه را می‌خواست پست می‌ساخت.

²⁰اما او مستبد و متكبر و مغرور شد، پس خدا او را از سلطنت بركنار كرد و شكوه و جلالش را از او گرفت.

²¹از ميان انسانها رانده شد و عقل انسانی او به عقل حيوانی تبديل گشت. با گورخران به سر می‌برد و مثل گاو علف می‌خورد و بدنش از شبنم آسمان تر می‌شد تا سرانجام فهميد كه دنيا در تسلط خدای متعال است و او حكومت بر ممالک دنيا را به هر كه اراده كند، می‌بخشد.

²²«اما تو ای بلشصر كه بر تخت نبوكدنصر نشسته‌ای، با اينكه اين چيزها را می‌دانستی، ولی فروتن نشدی.

²³تو به خداوند آسمانها بی‌حرمتی كردی و جامهای خانۀ او را به اينجا آورده، با بزرگان و زنان و كنيزانت در آنها شراب نوشيدی و بتهای خود را كه از طلا و نقره، مفرغ و آهن، چوب و سنگ ساخته شده‌اند كه نه می‌بينند و نه می‌شنوند و نه چيزی می‌فهمند، پرستش كردی؛ ولی آن خدا را كه زندگی و سرنوشتت در دست اوست تمجيد ننمودی.

²⁴پس خدا آن دست را فرستاد تا اين پيام را بنويسد: منا، منا، ثقيل، فرسين.

²⁵

²⁶معنی اين نوشته چنين است: منا يعنی «شمرده شده». خدا روزهای سلطنت تو را شمرده است و دورۀ آن به سر رسيده است.

²⁷ثقيل يعنی «وزن شده». خدا تو را در ترازوی خود وزن كرده و تو را ناقص يافته است.

²⁸فرسين يعنی «تقسيم شده». مملكت تو تقسيم می‌شود و به مادها و پارس‌ها داده خواهد شد.»

²⁹پس به فرمان بلشصر، لباس ارغوانی سلطنتی را به دانيال پوشانيدند، طوق طلا را به گردنش انداختند و اعلان كردند كه شخص سوم مملكت است.

³⁰همان شب بلشصر، پادشاه بابل كشته شد

³¹و داريوش مادی كه در آنوقت شصت و دو ساله بود بر تخت سلطنت نشست.