2 Samuel 22— PCB

¹وقتی كه خداوند داود را از دست شائول و دشمنان ديگرش رهانيد، او اين سرود را برای خداوند سراييد:

²خداوند قلعۀ من است. او صخرهٔ من است و مرا نجات می‌بخشد.

³خدايم صخرۀ محكمی است كه به آن پناه می‌برم. او همچون سپر از من محافظت می‌كند، به من پناه می‌دهد و با قدرتش مرا می‌رهاند. نجات دهندۀ من، مرا از ظلم می‌رهاند.

⁴او را به كمک خواهم طلبيد و از چنگ دشمنان رهايی خواهم يافت. ای خداوند تو شايستۀ پرستش هستی!

⁵مرگ، مرا در چنگال خود گرفتار كرده بود و موجهای ويرانگرش مرا در بر گرفته بود.

⁶مرگ برای من دام نهاده بود تا مرا به كام خود بكشد.

⁷اما من در اين پريشانی بسوی خداوند فرياد برآوردم و از خدايم كمک خواستم. فرياد من به گوش او رسيد و او از خانۀ مقدسش نالهٔ مرا شنيد.

⁸آنگاه زمين تكان خورد و لرزيد و بنياد آسمان مرتعش شد و به لرزه درآمد، زيرا خداوند به خشم آمده بود.

⁹دود از بينی او برآمد و شعله‌های سوزانندۀ آتش از دهانش زبانه كشيد.

¹⁰او آسمان را شكافت و نزول كرد، زير پايش ابرهای سياه قرار داشت.

¹¹بر عرابۀ آسمانی خويش سوار شد و با سرعت باد پرواز نمود.

¹²او خود را با تاريكی پوشاند و ابرهای غليظ و پرآب او را احاطه كردند.

¹³درخشندگی حضور او، شعله‌های آتش پديد آورد.

¹⁴آنگاه خداوند، خدای متعال، با صدای رعدآسا از آسمان سخن گفت.

¹⁵او با تيرهای آتشين خود، دشمنانم را پراكنده و پريشان ساخت.

¹⁶آنگاه به فرمان او آب دريا به عقب رفت و با دميدن نفس او خشكی پديد آمد.

¹⁷خداوند از آسمان دست خود را دراز كرد و مرا از اعماق آبهای بسيار بيرون كشيد.

¹⁸مرا از چنگ دشمنان نيرومندی كه از من تواناتر بودند، رهانيد

¹⁹وقتی در سختی و پريشانی بودم، دشمنان بر من هجوم آوردند، اما خداوند مرا حفظ كرد.

²⁰او مرا به جای امنی برد، او مرا نجات داد، زيرا مرا دوست می‌داشت.

²¹خداوند پاداش درستكاری و پاكی مرا داده است،

²²زيرا از دستورات او اطاعت نموده‌ام و به خدای خود گناه نورزيده‌ام.

²³همۀ احكامش را بجا آورده‌ام و از فرمان او سرپيچی نكرده‌ام.

²⁴در نظر خداوند بی‌عيب بوده‌ام، خود را از گناه دور نگاه داشته‌ام.

²⁵خداوند به من پاداش داده است، زيرا در نظر او پاک و درستكار بوده‌ام.

²⁶خدايا، تو نسبت به كسانی كه به تو وفادارند، امين هستی و كسانی را كه كاملند محبت می‌كنی.

²⁷اشخاص پاک را بركت می‌دهی و افراد فاسد را مجازات می‌كنی.

²⁸تو افتادگان را نجات می‌دهی، اما متكبران را سرنگون می‌كنی.

²⁹ای خداوند، تو نور من هستی، تو تاريكی مرا به روشنايی تبديل می‌كنی.

³⁰با كمک تو به صفوف دشمن حمله خواهم برد و قلعه‌های آنها را در هم خواهم كوبيد.

³¹اعمال خداوند كامل و بی‌نقص است و وعده‌های او پاک و قابل اعتماد! خداوند از كسانی كه به او پناه می‌برند مانند سپر محافظت می‌كند.

³²كيست خدا غير از خداوند و كيست صخرۀ نجات غير از خدای ما؟

³³خدا به من قوت می‌بخشد و در راه‌هايی كه می‌روم مرا حفظ می‌كند.

³⁴پاهايم را چون پاهای آهو می‌گرداند تا بتوانم بر بلنديها بايستم.

³⁵او دستهای مرا برای جنگ تقويت می‌كند تا بتوانم كمان برنجين را خم كنم.

³⁶خداوندا، تو با سپرت مرا نجات داده‌ای، و از لطف توست كه به اين عظمت رسيده‌ام.

³⁷زمين زير پايم را وسيع ساخته‌ای تا نلغزم.

³⁸دشمنانم را تعقيب می‌كنم و آنها را شكست می‌دهم و تا آنهارا از بين نبرم، باز نمی‌گردم.

³⁹آنها را چنان بر زمين می‌كوبم كه زير پاهايم بيافتند و برنخيزند.

⁴⁰تو برای جنگيدن مرا قوت بخشيده‌ای و دشمنانم را زير پاهای من انداخته‌ای.

⁴¹تو آنها را وادار به عقب‌نشينی و فرار می‌نمايی و من آنها را نابود می‌كنم.

⁴²فرياد برمی‌آورند، ولی كسی نيست كه آنها را برهاند. از خداوند كمک می‌خواهند، اما او نيز به داد ايشان نمی‌رسد.

⁴³من آنها را خرد كرده، بصورت غبار درمی‌آورم، و آنها را مانند گل كوچه‌ها لگد مال می‌كنم.

⁴⁴تو مرا از شورش قومم نجات داده‌ای و مرا رهبر قومها ساخته‌ای. مردمی كه قبلاً آنها را نمی‌شناختم اكنون مرا خدمت می‌كنند.

⁴⁵بيگانه‌ها در حضور من سر تعظيم فرود می‌آورند و بمحض شنيدن دستوراتم، آنها را اجرا می‌كنند.

⁴⁶آنها روحيۀ خود را باخته‌اند و با ترس و لرز از قلعه‌های خود بيرون می‌آيند.

⁴⁷خداوند زنده است! شكر و سپاس بر خدای متعال باد كه صخرۀ نجات من است!

⁴⁸خدايی كه انتقام مرا می‌گيرد، ملتها را مغلوب من می‌گرداند،

⁴⁹و مرا از چنگ دشمنان می‌رهاند. خداوندا، تو مرا بر دشمنانم پيروز گردانيدی و از دست ظالمان رهايی دادی.

⁵⁰ای خداوند، تو را در ميان قومها خواهم ستود و در وصف تو خواهم سراييد.

⁵¹خدا پيروزيهای بزرگی نصيب پادشاه برگزيدۀ خود، داود، می‌سازد، و بر او و نسلش هميشه رحمت می‌فرمايد.