1از طرف من، شمعون پطرس، خدمتگزار و رسول عيسی مسيح، به همۀ شما كه با ما ايمانی يكسان داريد. دعا میكنم كه رحمت و آرامش در اثر شناخت خدا و خداوندمان عيسی، به فراوانی به شما عطا شود. ايمانی كه به آن اشاره كردم، ايمانی است كه از جانب خدا و نجاتدهندۀ ما عيسی مسيح عطا میگردد و نعمتی گرانبهاست؛ و خدا بخاطر مهربانی و نيكويی مطلق خود، اين ايمان را به هر يک از ما عنايت میفرمايد.
2
3او همچنين با قدرت عظيمش، هر چه كه برای يک زندگی خداپسندانه نياز داريم، عطا میكند و حتی ما را در جلال و نيكويی خود سهيم میسازد؛ اما برای اين منظور، لازم است كه او را بهتر و عميقتر بشناسيم.
4با همين قدرت عظيم بود كه تمام بركات غنی و عالی را كه وعده داده بود، به ما بخشيد. يكی از اين وعدهها اين بود كه ما را از شهوت و فساد محيط اطرافمان رهايی دهد و از طبيعت و صفات الهی خود بهرهای به ما عطا فرمايد.
5اما برای دسترسی به اين بركات، علاوه بر ايمان، به خصلتهای ديگری نيز نياز داريد؛ بلی، بايد سخت بكوشيد كه نيک باشيد، خدا را بهتر بشناسيد و به ارادۀ او پی ببريد.
6همچنين بايد حاضر باشيد تا خواستههای خود را كنار گذاشته، با صبر و دينداری خدا را با شادی خدمت نماييد.
7به اين ترتيب، راه را برای قدم بعدی هموار میكنيد، يعنی آماده میشويد تا انسانها را دوست بداريد. اين محبت رشد كرده، تبديل به محبتی عميق نسبت به انسانها خواهد گشت.
8اگر اجازه دهيد اين خصلتهای خوب در شما رشد كنند و فزونی يابند، از لحاظ روحانی نيرومند شده، برای خداوندمان عيسی مسيح مفيد و پرثمر خواهيد شد.
9اما كسی كه اجازه نمیدهد اين خصوصيات در او ريشه بدوانند، در حقيقت كور يا لااقل كوتهبين است و فراموش كرده است كه خدا او را از زندگی گناهآلود سابقش نجات داده تا بتواند برای خداوند زندگی كند.
10بنابراين، ای برادران عزيز، بكوشيد تا ثابت كنيد كه حقيقتاً جزو برگزيدگان و دعوتشدگان خدا هستيد؛ زيرا اگر چنين كنيد، هرگز لغزش نخواهيد خورد و از خدا دور نخواهيد شد؛
11و خدا نيز دروازههای آسمان را به روی شما خواهد گشود تا وارد ملكوت جاودانی خداوند و نجاتدهندۀمان عيسی مسيح گرديد.
12اما من هيچگاه از يادآوری اين مطالب به شما، كوتاهی نخواهم كرد، گرچه آنها را میدانيد و در حقيقتی كه يافتهايد، ثابت و استوار میباشيد.
13تا زمانی كه در اين دنيای فانی بسر میبرم، وظيفۀ خود میدانم كه اين نكات را به شما تذكر دهم تا آنها را فراموش نكنيد.
14زيرا میدانم كه بزودی دارفانی را وداع خواهم گفت؛ خداوندمان عيسی مسيح نيز مرا از اين موضوع آگاه ساخته است.
15بنابراين، سعی میكنم اين نكات را چنان در فكر و ذهن شما نقش نمايم كه حتی پس از رحلت من نيز بتوانيد آنها را بياد آوريد.
16زمانی كه ما دربارۀ قوت و بازگشت خداوندمان عيسی مسيح با شما سخن گفتيم، داستانهای ساختگی برايتان تعريف نكرديم، زيرا من با چشمان خود، عظمت و جلال او را ديدم.
17وقتی بر آن كوه مقدس، جلال و شكوه خدای پدر از او میدرخشيد، من آنجا بودم. من آن صدا را شنيدم كه از آسمان طنين افكند و گفت: «اين فرزند عزيز من است؛ از او بسيار خشنودم.»
18
19پس ملاحظه میكنيد كه ما آنچه را كه انبياء گفتهاند، به چشم ديده و ثابت كردهايم كه گفتار آنان حقيقت دارد. شما نيز اگر به نوشتههای ايشان با دقت بيشتری توجه نماييد، كار بسيار خوبی میكنيد. زيرا كلام ايشان همچون نور بر همۀ زوايای تاريک میتابد و نكات مبهم و دشوار را برای ما روشن میسازد. با مطالعه و دقت در كلام ايشان، نور در وجودتان طلوع خواهد كرد و مسيح، اين «ستارۀ صبح» در قلبتان خواهد درخشيد.
20اين را بدانيد كه هيچيک از پيشگويیهای كتاب آسمانی، از فكر خود انبياء تراوش نكرده، بلكه روحالقدس در وجود اين مردان خدا قرار میگرفت و حقيقت را به ايشان عطا میكرد تا بازگو نمايند.