1يوشيای پادشاه دستور داد كه عيد پِسَح، روز چهاردهم ماه اول در اورشليم برگزار شود. برههای عيد پسح را همان روز سر بريدند.
2او همچنين كاهنان را بر سر كارهايشان گماشت و ايشان را تشويق نمود كه دوباره خدمت خود را در خانۀ خداوند شروع كنند.
3يوشيا به لاويانی كه تقديس شده بودند و در سراسر اسرائيل تعليم میدادند اين دستور را داد: «اكنون صندوق عهد در خانهايست كه سليمان، پسر داود، پادشاه اسرائيل، برای خدا ساخته است و ديگر لازم نيست شما آن را بر دوش خود بگذاريد و از جايی به جايی ديگر ببريد، پس وقت خود را صرف خدمت خداوند، خدايتان و قوم او بنماييد.
4مطابق مقرراتی كه داود، پادشاه اسرائيل و پسرش سليمان وضع نمودهاند، برای خدمت به دستههای تقسيم شويد. هر دسته در جای خود در خانه خدا بايستد و به يكی از طايفههای قوم اسرائيل كمک كند.
5
6برههای عيد پسح را سر ببريد، خود را تقديس نماييد و آماده شويد تا به قوم خود خدمت كنيد. از دستورات خداوند كه بوسيلۀ موسی داده شده، پيروی نماييد.»
7سپس پادشاه سی هزار بره و بزغاله و سه هزار گاو جوان از اموال خود برای قربانی در عيد پسح به بنیاسرائيل داد.
8مقامات دربار نيز بطور داوطلبانه به قوم و به كاهنان و لاويان هدايايی دادند. حلقيا و زكريا و يحیئيل كه ناظران خانۀ خدا بودند، دو هزار و ششصد بره و بزغاله و سيصد گاو برای قربانی در عيد پسح به كاهنان دادند.
9كننيا، شمعيا، نتنئيل و برادران او حشبيا، يعیئيل و يوزاباد كه رهبران لاويان بودند پنج هزار بره و بزغاله و پانصد گاو برای قربانی در عيد پسح به لاويان دادند.
10وقتی ترتيبات لازم داده شد و كاهنان در جاهای خود قرار گرفتند و لاويان مطابق دستور پادشاه برای خدمت به گروههای مختلف تقسيم شدند،
11آنگاه لاويان برههای عيد پسح را سربريده، پوستشان را از گوشت جدا كردند و كاهنان خون آن برهها را روی قربانگاه پاشيدند.
12آنها قربانیهای سوختنی هر قبيله را جدا كردند تا مطابق نوشتۀ تورات موسی آنها را بحضور خداوند تقديم نمايند.
13سپس طبق مقررات، گوشت برههای قربانی را بريان كردند و قربانیهای ديگر را در ديگها و تابهها پختند و بسرعت بين قوم تقسيم كردند تا بخورند.
14كاهنان تا شب مشغول تقديم قربانیهای سوختنی و سوزاندن پيه قربانیها بودند و فرصت نداشتند برای خود خوراک پسح را تهيه كنند؛ پس لاويان، هم برای خود و هم برای كاهنان خوراک پسح را تهيه كردند.
15دستۀ سرايندگان كه از نسل آساف بودند به سركار خود بازگشتند و مطابق دستوراتی كه بوسيلۀ داود پادشاه، آساف، هيمان و يدوتون نبی پادشاه صادر شده بود، عمل كردند. نگهبانان دروازهها پست خود را ترک نكردند زيرا برادران لاوی ايشان برای آنها خوراک آوردند.
16مراسم عيد پسح در آن روز انجام شد و همۀ قربانیهای سوختنی، همانطور كه يوشيا دستور داده بود، بر روی قربانگاه خداوند تقديم شد.
17تمام حاضرين، عيد پسح و عيد فطير را تا هفت روز جشن گرفتند.
18از زمان سموئيل نبی تا آن زمان هيچ عيد پسحی مثل عيدی كه يوشيا برگزار نمود، برگزار نشده بود و هيچ پادشاهی در اسرائيل نتوانسته بود به اين تعداد كاهن و لاوی و شركت كننده از سراسر يهودا و اورشليم و اسرائيل در عيد پسح جمع كند.
19اين عيد پسح در سال هيجدهم سلطنت يوشيا برگزار شد.
20هنگامی كه يوشيا كارهای مربوط به خانۀ خدا را به انجام رسانيده بود، نكو، پادشاه مصر، با قشون خود به كركميش واقع در كنار رود فرات آمد و يوشيا به مقابلۀ او رفت.
21اما نكو قاصدانی با اين پيام نزد يوشيا فرستاد: «ای پادشاه يهودا، من با تو قصد جنگ ندارم، من آمدهام با دشمن خود بجنگم، و خدا به من گفته است كه بشتابم. در كار خدا مداخله نكن والا تو را از بين خواهد برد، زيرا خدا با من است.»
22ولی يوشيا از تصميم خود منصرف نشد، بلكه سپاه خود را به قصد جنگ به درهٔ مجدو هدايت كرد. او لباس شاهانهٔ خود را عوض كرد تا دشمن او را نشناسد. يوشيا به پيام نكو، پادشاه مصر كه از جانب خدا بود، توجه نكرد.
23در جنگ، تيراندازان دشمن با تيرهای خود يوشيا را زدند و او بشدت مجروح شد. يوشيا به افرادش دستور داد كه او را از ميدان جنگ بيرون ببرند.»
24پس او را از عرابهاش پائين آورده، بر عرابۀ دومش نهادند و به اورشليم بازگرداندند و او در آنجا درگذشت. وی را در آرامگاه سلطنتی دفن كردند و تمام يهودا و اورشليم برای او عزا گرفتند.
25ارميای نبی برای يوشيا مرثيهای ساخت. خواندن اين مرثيه در اسرائيل بصورت رسم درآمد، بطوری كه تا به امروز نيز اين مرثيه را مردان و زنان به ياد يوشيا میخوانند. اين مرثيه در كتاب «مراثی» نوشته شده است.
26شرح كامل رويدادهای دوران سلطنت يوشيا، اعمال خوب او و اطاعتش از كتاب شريعت خداوند در كتاب «تاريخ پادشاهان يهودا و اسرائيل» نوشته شده است.