1چرا وقتی با يكديگر اختلافی پيدا میكنيد، به دادگاه میرويد و به يک قاضی بیايمان مراجعه میكنيد؟ آيا نمیبايست از يک مسيحی مؤمن بخواهيد كه در مورد اختلافتان قضاوت كند؟
2آيا نمیدانيد كه ما مسيحيان، يک روز دنيا را مورد داوری و دادرسی قرار خواهيم داد؟ پس اگر اينچنين است، چرا نبايد قادر باشيد اين امور جزئی را ميان خود حل كنيد؟
3آيا نمیدانيد كه ما حتی فرشتگان را داوری خواهيم كرد؟ پس بايد بتوانيد بسادگی مشكلات روزانۀ خود را حل و فصل كنيد.
4وقتی چنين اختلافاتی بروز میكند، چرا برای حل اختلاف نزد قضات بیايمان میرويد كه مورد احترام و تائيد كليسا نيستند؟
5اين را میگويم تا خجالت بكشيد: آيا در تمام كليسای شما، حتی يک شخص دانا پيدا نمیشود كه به اين اختلافات رسيدگی كند؟
6آيا اين صحيح است كه ايماندار عليه ايماندار به دادگاه شكايت كند و بیايمانان به اختلافشان رسيدگی كنند؟
7اما كّلاً چنين شكايات و اختلافات نشانۀ ضعف روحانی شماست! آيا بهتر نيست كه بجای شكايت، از حق خود بگذريد و مسئله را همانجا خاتمه دهيد؟ زيرا اگر خود، مورد ظلم واقع شويد و از حقتان بگذريد خدا را بيشتر تكريم و احترام كردهايد.
8اما شما بجای آن، به ديگران و حتی به برادران مسيحی خود ظلم میكنيد و حقشان را زايل میسازيد.
9مگر نمیدانيد كه مردم نادرست از بركات سلطنت خدا بینصيب خواهند ماند؟ خود را فريب ندهيد! شهوترانان، بتپرستان و زانيان و آنانی كه بدنبال زنان و مردان بدكاره میافتند، و همينطور دزدان، طمعكاران، مشروبخواران و كسانی كه به ديگران تهمت میزنند و يا مال مردم را میخورند، در دنيای جديدی كه خدا سلطنت میكند، جايی نخواهند داشت.
10
11بعضی از شما در گذشته، چنين زندگی گناهآلودی داشتيد، اما اكنون گناهانتان شسته شده، و شما وقف خدا و مورد پسند او شدهايد، و اين در اثر كار خداوند ما عيسی و قدرت روحالقدس ميسر شده است.
12من میتوانم هر كاری را كه مسيح منع نكرده است، انجام دهم. اما بعضی از اين كارها، حتی اگر اجازۀ انجامش را نيز داشته باشم، برايم مفيد نيستند. اگر بدانم چيزی بر من مسلط خواهد شد و چنان مرا درگير خواهد كرد كه نتوانم براحتی خود را از چنگ آن خلاصی دهم، از آن صرفنظر میكنم.
13بعنوان مثال، موضوع خوردن را در نظر بگيريد. خدا به ما اشتها برای خوراک، و شكم برای هضم آن داده است. اما اين دليل نمیشود كه هر مقدار دلمان میخواهد، بخوريم. به خورد و خوراک، زياد اهميت ندهيد، زيرا خدا يک روز، هم شكم را نابود خواهد كرد و هم خوراک را. اما زنا به هر شكل كه باشد، خطايی است بزرگ، زيرا بدنهای ما برای چنين كاری ساخته نشده است، بلكه از آن خداوند است. او میخواهد كه بدنهای ما را از وجود خويش مملو سازد.
14خدا با همان قدرتی كه خداوند ما عيسی مسيح را پس از مرگ زنده كرد، بدنهای ما را نيز بعد از مرگ دوباره زنده خواهد كرد.
15آيا نمیدانيد كه بدنهای شما، در حقيقت اجزاء و اعضای بدن مسيح است؟ پس، آيا درست است كه بدن خود را كه چنين مفهوم والايی دارد، بگيرم و با بدن يک فاحشه پيوند بزنم؟ هرگز!
16زيرا قطعاً میدانيد كه اگر مردی، با زنی بدكاره رابطۀ جنسی داشته باشد، آن زن قسمتی از وجود آن مرد میگردد و آن مرد نيز قسمتی از وجود آن زن. خدا نيز در كتاب آسمانی میفرمايد كه در نظر او، آن دو نفر، يكی میگردند.
17اما اگر خود را به خداوند تقديم كنيد، با او يكی خواهيد شد.
18به همين دليل است كه میگويم از زنا فرار كنيد. هيچ گناهی تا به اين اندازه، بر بدن اثر شوم نمیگذارد. وقتی مرتكب اين گناه میشويد، به بدن خود صدمه میزنيد.
19آيا هنوز نمیدانيد كه بدن شما، مسكن روحالقدس میباشد كه او را خدا به شما عطا كرده است؟ آيا نمیدانيد كه روحالقدس در وجود شما زندگی میكند؟ پس بدن شما، از آن خودتان نيست!
20خدا شما را به بهايی گران خريده است، پس تمام اعضای بدن خود را برای نشان دادن جلال و عظمت خدا بكار ببريد، چون او صاحب بدن شماست.