1اصل و نسب تمام اسرائيلیها در كتاب «تاريخ پادشاهان اسرائيل» نوشته شد. مردم يهودا بسبب بتپرستی به بابل تبعيد شدند.
2نخستين گروهی كه از تبعيد بازگشتند و در شهرهای قبلی خود ساكن شدند، شامل خاندانهايی از قبايل اسرائيل، كاهنان، لاويان و خدمتگزاران خانۀ خدا بودند.
3از قبيلههای يهودا، بنيامين، افرايم و منسی عدهای به اورشليم بازگشتند تا در آنجا ساكن شوند.
4از قبيلۀ يهودا خاندانهای زير كه جمعاً 690 نفر بودند در اورشليم سكونت گزيدند: خاندان عوتای (عوتای پسر عميهود، عميهود پسر عمری، عمری پسر امری، امری پسر بانی بود) از طايفه فارص (فارص پسر يهودا بود)؛ خاندان عسايا (عسايا پسر ارشد شيلون بود) از طايفۀ شيلون؛ خاندان يعوئيل از طايفۀ زارح.
5
6
7از قبيلۀ بنيامين خاندانهای زير كه جمع 956 نفر بودند در اورشليم سكونت گزيدند: خاندان سلو (سلو پسر مشلام نوۀ هودويا نبيرۀ هسنوآه بود)؛ خاندان يبنيا (يبنيا پسر يروحام بود)؛ خاندان ايله (ايله پسر عزی و نوۀ مكری بود)؛ خاندان مشلام (مشلام پسر شفطيا نوۀ رعوئيل و نبيرهٔ يبنيا بود).
8
9
10كاهنانی كه در اورشليم ساكن شدند، اينها بودند: يدعيا، يهوياريب، ياكين و عزريا (پسر حلقيا، حلقيا پسر مشلام، مشلام پسر صادوق، صادوق پسر مرايوت، مرايوت پسر اخيطوب). عزريا سرپرست خانۀ خدا بود.
11
12يكی ديگر از كاهنان عدايا نام داشت. (عدايا پسر يروحام، يروحام پسر فشحور، فشحور پسر ملكيا بود.) كاهن ديگر معسای بود. (معسای پسر عدیئيل، عدیئيل پسر يحزيره، يحزيره پسر مشلام، مشلام پسر مشليميت، مشليميت پسر امير بود.)
13اين كاهنان و خاندانهايشان جمعاً 1760 نفر میشدند. همگی ايشان شايستگی خدمت در خانه خدا را داشتند.
14لاويانی كه در اورشليم ساكن شدند عبارت بودند از: شمعيا (پسر حشوب، نوه عزريقام و نبيرۀ حشبيا كه از طايفۀ مراری بود): بقبقر؛ حارش؛ جلال؛ متنيا (پسر ميكا، نوه زكری و نبيرۀ آساف)؛ عوبديا (پسر شمعيا، نوۀ جلال و نبيرۀ يدوتون)؛ برخيا (پسر آسا و نوۀ القانه كه در ناحيهٔ نطوفاتيان ساكن بود).
15
16
17نگهبانانی كه در اورشليم ساكن شدند عبارت بودند از: شلوم (رئيس نگهبانان)، عقوب، طلمون و اخيمان كه همه لاوی بودند. ايشان هنوز مسئول نگهبانی دروازۀ شرقی كاخ سلطنتی هستند.
18
19نسل شلوم از قوری و ابياساف به قورح میرسيد. شلوم و خويشاوندان نزديكش كه از نسل قورح بودند جلو دروازۀ خانۀ خدا نگهبانی میدادند، درست همانطور كه اجدادشان مسئول نگهبانی در ورودی خيمۀ عبادت بودند.
20در آن زمان فينحاس پسر العازار، بركار آنها نظارت میكرد و خداوند با او بود.
21زكريا پسر مشلميا مسئول نگهبانی در ورودی خيمه عبادت بود.
22تعداد نگهبانان 212 نفر بود. آنها مطابق نسب نامههايشان از روستاها انتخاب شدند. اجداد آنها بوسيلۀ داود پادشاه و سموئيل نبی به اين سمت تعيين شده بودند.
23مسئوليت نگهبانی دروازههای خانۀ خداوند بعهدۀ آنها و فرزندانشان گذاشته شده بود.
24اين نگهبانان در چهار طرف خانۀ خداوند شرق و غرب، شمال و جنوب مستقر شدند.
25خويشاوندان ايشان كه در روستاها بودند هر چند وقت يكبار برای يک هفته بجای آنها نگهبانی میدادند.
26رياست نگهبانان را چهار لاوی بعهده داشتند كه شغلهايشان بسيار حساس بود. آنها مسئوليت اطاقها و خزانههای خانه خدا را بعهده داشتند.
27خانههای ايشان نزديک خانۀ خدا بود چون میبايست آن را نگهبانی میكردند و هر روز صبح زود دروازهها را باز مینمودند.
28بعضی از لاويان مسئول نگهداری ظروفی بودند كه برای قربانی كردن از آنها استفاده میشد. هر بار كه اين ظروف را به جای خود برمیگرداندند، با دقت آنها را میشمردند تا گم نشوند.
29ديگران مأمور حفظ اثاث خانهٔ خدا و نگهداری از آرد نرم، شراب، روغن زيتون، بخور و عطريات بودند.
30بعضی از كاهنان، عطريات تهيه میكردند.
31متتيا (يكی از لاويان و پسر بزرگ شلوم قورحی)، مسئول پختن نانی بود كه به خدا تقديم میشد.
32بعضی از افراد خاندان قهات مأمور تهيهٔ نان مقدس روز سبت بودند.
33برخی از خاندانهای لاوی مسئوليت موسيقی خانۀ خدا را بعهده داشتند. سران اين خاندانها در اتاقهايی كه در خانۀ خدا بود، زندگی میكردند. ايشان شب و روز آمادۀ خدمت بودند و مسئوليت ديگری نداشتند.
34تمام افرادی كه در بالا نام برده شدند، طبق نسب نامههايشان، سران خاندانهای لاوی بودند. اين رهبران در اورشليم زندگی میكردند.
35يعیئيل شهر جبعون را بنا كرد و در آنجا ساكن شد. نام زن او معكه بود.
36پسر ارشد او عبدون و پسران ديگرش عبارت بودند از: صور، قيس، بعل، نير، ناداب،
37جدور، اخيو، زكريا و مقلوت.
38مقلوت پدر شمام بود. اين خانوادهها با هم در اورشليم زندگی میكردند.
39نير پدر قيس، قيس پدر شائول، و شائول پدر يوناتان، ملكيشوع، ابيناداب و اشبعل بود.
40يوناتان پدر مفيبوشت ، مفيبوشت پدر ميكا،
41ميكا پدر فيتون، مالک، تحريع و آحاز،
42آحاز پدر يعره، يعره پدر علمت، عزموت و زمری، زمری پدر موصا،
43موصا پدر بنعا، بنعا پدر رفايا، رفايا پدر العاسه و العاسه پدر آصيل بود.
44آصيل شش پسر داشت به اسامی: عزريقام، بكرو، اسماعيل، شعريا، عوبديا و حانان.