1آنگاه داود پادشاه رو به تمام آن گروه كرد و گفت: «پسرم سليمان كه خدا او را انتخاب كرده تا پادشاه آيندۀ اسرائيل باشد، هنوز جوان و كم تجربه است و كاری كه در پيش دارد، كار بزرگی است. عبادتگاهی كه میخواهد بسازد، يک ساختمان معمولی نيست، بلكه خانهٔ خداوند است.
2برای بنای خانۀ خدای خود تا آنجا كه توانستهام طلا و نقره، مفرغ و آهن، چوب و سنگ جزع، سنگهای گران قيمت ديگر و جواهرات با ارزش و سنگ مرمر جمع كردهام،
3و چون دلبستگی به خانۀ خدا دارم، تمام طلا و نقرۀ خزانهٔ شخصی خود را برای بنای آن بخشيدهام. اين علاوه بر آن مصالح ساختمانی است كه قبلاً تدارک ديدهام.
4اين هدايای شخصی شامل صد تن طلای خالص و دويست و چهل تن نقرۀ خالص برای روكش ديوارهای خانۀ خدا
5و تمام لوازمی است كه بدست صنعتگران ساخته میشود. حال چه كسی حاضر است خود را با هر چه دارد در اختيار خداوند بگذارد؟»
6آنگاه رؤسای قبايل و طوايف، فرماندهان سپاه و ناظران دارايی پادشاه، با اشتياق 170 تن طلا، 340 تن نقره، 610 تن مفرغ و 3٬400 تن آهن هديه كردند.
7
8كسانی هم كه سنگهای قيمتی داشتند آنها را به خزانۀ خانۀ خداوند آورده، به يحیئيل (پسر جرشون) تحويل دادند.
9تمام بنیاسرائيل از اينكه چنين فرصتی برای ايشان پيش آمده بود تا با اشتياق هدايايی تقديم كنند، خوشحال بودند. داود پادشاه نيز از اين بابت بسيار شاد شد.
10داود در حضور آن گروه خداوند را ستايش كرده، گفت: «ای خداوند، خدای جد ما يعقوب، نام تو از ازل تا به ابد مورد ستايش باشد!
11عظمت و قدرت، جلال و شكوه و بزرگی برازندۀ توست. ای خداوند، هر چه در آسمان و زمين است مال توست. سلطنت از آن توست. تو بالاتر و برتر از همه هستی.
12ثروت و افتخار از تو میآيد؛ تو بر همه چيز حاكم هستی. قدرت و توانايی در دست تو است؛ اين تو هستی كه به انسان قدرت و بزرگی میبخشی.
13ای خدای ما، از تو سپاسگزاريم و نام با شكوه تو را ستايش میكنيم.
14«ولی من و قوم من چه هستيم كه چنين افتخاری نصيب ما ساختهای كه به تو چيزی بدهيم؟ هر چه داريم از تو داريم، و از مال تو به تو دادهايم.
15ما در اين دنيا مانند اجداد خود غريب و مهمانيم. عمر ما روی زمين مثل سايه، زودگذر است و دوامی ندارد.
16ای خداوند، خدای ما، تمام اين چيزهايی كه به تو تقديم كردهايم تا خانهای برای نام قدوس تو ساخته شود، از تو به ما رسيده و همه مال توست.
17خدای من، میدانم كه تو از قلب انسانها آگاهی و كسی را كه به راستی عمل میكند، دوست داری. من تمام اين كارها را از صميم قلب انجام دادهام و شاهدم كه قوم تو با شادی و اشتياق هدايای خود را تقديم كردهاند.
18ای خداوند، ای خدای اجداد ما ابراهيم و اسحاق و يعقوب، اين اشتياق را هميشه در دل قوم خود نگهدار و نگذار علاقۀ خود را نسبت به تو از دست بدهند.
19اشتياقی در دل پسرم سليمان بوجود آور تا از جان و دل تمام اوامر تو را نگاه دارد و بنای خانۀ تو را كه برايش تدارک ديدهام به اتمام برساند.»
20سپس داود به تمام بنیاسرائيل گفت: «خداوند، خدای خود را ستايش كنيد.» و تمام جماعت در حضور خداوند، خدای اجداد خود و پادشاه زانو زدند و خداوند را ستايش كردند.
21روز بعد بنیاسرائيل هزار گاو، هزار قوچ و هزار بره برای قربانی سوختنی و نيز هدايای نوشيدنی به خداوند تقديم كردند. علاوه بر اينها، قربانیهای ديگری نيز به خداوند تقديم نموده، گوشت آنها را بين تمام قوم تقسيم كردند.
22آنها جشن گرفتند و با شادی فراوان در حضور خداوند خوردند و نوشيدند. بنیاسرائيل بار ديگر پادشاهی سليمان، پسر داود را تأييد كردند و او را بعنوان پادشاه و صادوق را بعنوان كاهن تدهين نمودند.
23به اين ترتيب سليمان بجای پدرش داود بر تخت نشست تا بر قوم خداوند سلطنت كند.
24مقامات و فرماندهان سپاه و نيز تمام پسران پادشاه پشتيبانی خود را از سليمان پادشاه اعلام داشتند.
25خداوند، سليمان را در نظر تمام قوم اسرائيل بسيار بزرگ ساخت و به او جلالی شاهانه بخشيد، بطوری كه به هيچ پادشاه اسرائيل قبل از او داده نشده بود.
26داود پسر يسی مدت چهل سال پادشاه اسرائيل بود. از اين چهل سال، هفت سال در حبرون سلطنت كرد و سی و سه سال در اورشليم.
27
28او در كمال پيری، زمانی كه در اوج ثروت و افتخار بود، از دنيا رفت و سليمان بجای او پادشاه شد.
29شرح تمام رويدادهای دوران سلطنت داود در كتب سه نبی، يعنی سموئيل، ناتان و جاد نوشته شده است.
30اين نوشتهها شرح سلطنت و قدرت او و پيشآمدهايی است كه برای او و اسرائيل و ساير اقوام همسايه رخ داد.