1وقتی داود پير و سالخورده شد پسرش سليمان را بر تخت سلطنت اسرائيل نشاند.
2داود تمام رهبران اسرائيل و كاهنان و لاويان را جمع كرد.
3سپس دستور داد كه از لاويان سرشماری بعمل آيد. تعداد كل مردان لاوی سی ساله و بالاتر، سی و هشت هزار نفر بود.
4داود فرمان داد كه بيست و چهار هزار نفر از آنها بركار ساختمان خانۀ خداوند نظارت كنند، شش هزار نفر قاضی و مأمور اجرا باشند،
5چهار هزار نفر نگهبان خانهٔ خدا و چهار هزار نفر ديگر با آلات موسيقی كه او تهيه كرده بود خداوند را ستايش كنند.
6سپس داود آنها را برحسب طايفههای لاوی، به سه دسته تقسيم كرد: جرشون، قهات و مراری.
7دستۀ جرشون از دو گروه به نامهای پسرانش لعدان و شمعی تشكيل شده بود.
8اين دو گروه نيز از شش گروه ديگر تشكيل شده بودند كه به نام پسران لعدان و شمعی خوانده میشدند. اسامی پسران لعدان يحیئيل، زيتام و يوئيل بود. ايشان رهبران خاندان لعدان بودند. اسامی پسران شمعی شلوميت، حزیئيل و هاران بود.
9
10خاندانهای شمعی به اسم يحت، زينا، يعوش و بريعه (چهار پسر شمعی) ناميده میشدند.
11يحت بزرگتر از همه بود و بعد زينا. اما يعوش و بريعه با هم يک خاندان را تشكيل میدادند، چون هيچكدام پسران زيادی نداشتند.
12دستۀ قهات از چهار گروه به نامهای پسرانش عمرام، يصهار، حبرون و عزیئيل تشكيل شده بود.
13عمرام پدر موسی و هارون بود. هارون و نسل او برای خدمت مقدس تقديم قربانی و هدايای بنیاسرائيل به حضور خداوند انتخاب شدند تا پيوسته خداوند را خدمت كنند و بنیاسرائيل را به نام خداوند بركت دهند.
14جرشوم و العازار پسران موسی، مرد خدا نيز جزو قبيلۀ لاوی بودند.
15
16بين پسران جرشوم، شبوئيل رهبر بود.
17العازار فقط يک پسر داشت به نام رحبيا. رحبيا رهبر خاندان خود بود و فرزندان بسيار داشت.
18از پسران يصهار، شلوميت رهبر خاندان بود.
19پسران حبرون عبارت بودند از: يريا، امريا، يحزیئيل و يقمعام.
20پسران عزیئيل، ميكا و يشيا بودند.
21مراری دو پسر داشت به نامهای محلی و موشی. العازار و قيس پسران محلی بودند.
22وقتی العازار مرد پسری نداشت. دخترانش با پسر عموهای خود، يعنی پسران قيس ازدواج كردند.
23موشی هم سه پسر داشت: محلی، عادر و يريموت.
24هنگام سرشماری، تمام مردان لاوی كه بيست ساله يا بالاتر بودند، جزو اين طوايف و خاندانها اسمنويسی شدند وهمه برای خدمت در خانۀ خداوند تعيين گرديدند.
25داود گفت: «خداوند، خدای اسرائيل به ما صلح و آرامش بخشيده و برای هميشه در اورشليم ساكن شده است.
26پس ديگر لزومی ندارد لاويان خيمۀ عبادت و لوازم آن را از مكانی به مكان ديگر حمل كنند.»
27به اين ترتيب طبق آخرين دستور داود تمام مردان قبيلۀ لاوی بيست ساله و بالاتر، سرشماری شدند.
28وظيفۀ لاويان اين بود كه در خدمت خانۀ خداوند كاهنان را كه از نسل هارون بودند، كمک كنند. نگهداری حياط و اتاقهای خانۀ خدا و نيز طهارت اشياء مقدس نيز بعهدۀ ايشان بود.
29تهيۀ نان مقدس، آرد برای هديۀ آردی، نانهای فطير، پختن و آغشته كردن هدايا به روغن زيتون و وزن كردن هدايا نيز جزو وظايف لاويان بود.
30ايشان هر روز صبح و عصر در حضور خداوند میايستادند و با سرود او را ستايش میكردند.
31همين كار را هنگام تقديم قربانیهای سوختنی در روز سبت و ماه نو و جشنهای ساليانه انجام میدادند. لاويان مؤظف بودند به تعداد مناسب و به طريق تعيين شده بطور مرتب خدمت كنند.
32ايشان از خيمۀ عبادت و خانۀ خداوند مواظبت مینمودند و كاهنان را كه از نسل هارون بودند، كمک میكردند.