1وحی کلام خداوند بر ضد سرزمین حَدراخ است، و بر دمشق قرار خواهد گرفت. زیرا که چشم خداوند بر بشر و بر تمامی قبایل اسرائیل است،
2و بر حَمات نیز که با آن هممرز است، و بر صور و صیدون، اگرچه بسیار حکیمند.
3صور از برای خویش دژی ساخته و نقره را همچون غبار و طلا را چون خاک کوچهها انباشته است.
4اما اینک خداوندگار او را بیرون خواهد راند، و قدرتش را بر دریا در هم خواهد شکست، و آتشْ او را فرو خواهد بلعید.
5اَشقِلون این را دیده، خواهد ترسید؛ غزه نیز از درد به خود خواهد پیچید، و عِقرون نیز، زیرا که امیدش بر باد شده است. پادشاه از غزه نابود خواهد شد؛ و اَشقِلون خالی از سکنه خواهد گشت؛
6مردمان وحشی در اَشدود سکونت خواهند گزید، و من غرور فلسطینیان را منقطع خواهم ساخت.
7خون را از دهانش دور خواهم کرد، و مکروهات را از میان دندانهایش؛ از آنان نیز، باقیماندهای از آنِ خدای ما خواهند بود، که همچون طایفهای در یهودا خواهند بود، و عِقرون مانند یِبوسی خواهد شد.
8و من نزد خانۀ خود در برابر لشکریان مهاجم اردو خواهم زد، در برابر آن که میآید و میرود؛ و ستمگر بار دیگر بر آنها پا نخواهد نهاد، زیرا اکنون به چشمان خود دیدبانی میکنم.
9ای دختر صَهیون، بسیار شادی کن! و ای دختر اورشلیم، فریاد بلند سر ده! هان پادشاهت نزد تو میآید؛ او عادل و صاحب نجات است، فروتن و سوار بر الاغ، بر کُرۀ الاغ.
10ارابه را از اِفرایِم و اسب جنگی را از اورشلیم بر خواهم داشت، و کمان جنگ شکسته خواهد شد. او صلح را به قومها ندا خواهد کرد؛ و حکومتش از دریا تا دریا، و از نهر فُرات تا کرانهای زمین خواهد بود.
11و در خصوص تو نیز، به سبب خون عهدم با تو، اسیرانت را از چاه بیآب رها خواهم کرد.
12ای اسیرانِ امید، به دژ خود بازگردید! همین امروز اعلام میکنم که به شما دو چندان باز خواهم داد.
13زیرا یهودا را همچون کمانم خم کردهام، و اِفرایِم را چون تیر بر آن نهادهام. فرزندان تو را ای صَهیون، بر خواهم انگیخت، بر ضد فرزندان تو ای یونان؛ و تو را همچون شمشیر مردی جنگاور خواهم ساخت.
14آنگاه خداوند بر فراز ایشان ظاهر خواهد شد، و تیر او همچون برق خواهد جَست؛ خداوندگارْ یهوه کَرِنا را خواهد نواخت و در گردبادهای جنوبی به پیش خواهد تاخت.
15خداوند لشکرها سپر ایشان خواهد بود، و ایشان خواهند خورد و بر سنگهای فلاخُن پا خواهند نهاد، خواهند نوشید و همچون مستان نعره خواهند زد؛ چونان پیاله از خون لبریز خواهند شد، و مانند گوشههای مذبح به خون آغشته خواهند گردید.
16در آن روز، یهوه خدایشان آنان را همچون گلهای که قوم او باشند نجات خواهد داد؛ و آنان همچون نگینهای تاج، بر سرزمین او خواهند درخشید.
17چه عظیم است نیکویی او، و چه عظیم، زیباییاش! گندم، مردان جوان را شکوفا خواهد ساخت و شراب تازه، دوشیزگان را.