1خداوند پادشاهی میکند! پس زمین شادمان باشد و سرزمینهای ساحلیِ بسیار شادی کنند.
2ابرها و تاریکی غلیظ گرداگرد اوست، عدل و انصاف، بنیان تخت اوست.
3آتش پیش روی وی میرود و دشمنانِ او را به هر سو میسوزاند.
4آذرخشهای او جهان را روشن میسازد؛ زمین میبیند و میلرزد.
5کوهها از حضور خداوند چون موم ذوب میشوند، از حضور خداوندگارِ تمامی عالَم!
6آسمانها عدالت او را اعلام میکنند، و همۀ قومها جلال او را میبینند.
7پرستندگان تمثالهای تراشیده جملگی شرمسار خواهند شد، همانها که به بتهای بیارزش میبالند؛ ای همۀ خدایان، او را بپرستید!
8صَهیون شنیده، شادی میکند، و شهرهای یهودا شادمان میگردند، از داوریهای تو، ای خداوند.
9زیرا که تو خداوندا، بر تمامی زمین متعال هستی! تو بس فراتر از همۀ خدایان، در مقام اعلایی!
10ای دوستدارانِ خداوند، از بدی نفرت کنید! زیرا او حافظ جان سرسپردگان خویش است، و ایشان را از چنگ شریران میرهاند.
11نور برای پارسایان کاشته میشود، و شادی برای راستدلان.
12ای پارسایان، در خداوند شادی کنید و نام قدوس او را بستایید!