1برای سالار سرایندگان. مزمور پسران قورَح. در مایۀ عَلاموت. سرود. خدا پناه و قوّت ماست، و یاوری که در تنگیها فوراً یافت میشود.
2پس نخواهیم ترسید، اگرچه زمین متحرک شود، و کوهها به قعر دریا فرو افتند؛
3اگرچه آبهایش بخروشند و به جوشش درآیند و کوهها از تلاطم آن به لرزه افتند. سِلاه
4نهری هست که جویبارهایش شهر خدا را فرحناک میسازد، مسکن قدوس آن متعال را.
5خدا در میان آن است، پس جنبش نخواهد خورد؛ در سپیدهدم، خدا یاریاش خواهد کرد.
6قومها میشورند و حکومتها سرنگون میشوند؛ او آواز خود را میدهد و زمین میگدازد!
7یهوه خدای لشکرها با ماست؛ خدای یعقوب دژ بلند ماست! سِلاه
8بیایید کارهای خداوند را بنگرید؛ ببینید چه ویرانیها بر زمین پدید آورده است!
9او جنگها را تا کرانهای زمین پایان میبخشد؛ کمان را میشکند و نیزه را خُرد میکند و ارابهها را به آتش میسوزاند!
10«بازایستید و بدانید که من خدا هستم؛ در میان قومها متعال، و در جهان متعال هستم.»
11یهوه خدای لشکرها با ماست؛ خدای یعقوب دژ بلند ماست. سِلاه