1مزمور داوود. ای آسمانیان، وصف خداوند را بگویید! وصف جلال و قوّتِ خداوند را بگویید!
2وصف جلال نام خداوند را بگویید! خداوند را در فَرّ قدوسیتش پرستش کنید!
3آوای خداوند بر روی آبهاست؛ خدای جلال رعد میدهد، خداوندی که بر روی آبهای بسیار است.
4آوای خداوند نیرومند است؛ آوای خداوند پرشکوه است.
5آوای خداوند درختان سِدر را میشکند؛ خداوند سِدرهای لبنان را در هم میشکند.
6او لبنان را همچون گوسالهای برمیجهاند، و سیریون را چونان گاوی جوان.
7آوای خداوند تیرهای آتشین آذرخش میفرستد.
8آوای خداوند بیابان را میلرزاند؛ خداوند بیابان قادِش را میلرزاند.
9آوای خداوند سروها را میلرزاند و جنگل را بیبرگ میگرداند. در معبد او همگان ندا میکنند: «جلال!»
10خداوند بر توفان آب جلوس فرموده است، خداوند چون پادشاه جلوس فرموده است، تا به ابد.
11باشد که خداوند قوم خود را نیرو بخشد؛ باشد که خداوند قوم خود را به سلامتی مبارک سازد.