1مزمور داوود. خداوندا، حکم بر برائتم ده، زیرا که من در صداقت خویش گام برداشتهام، و بیتزلزل بر خداوند توکل کردهام.
2خداوندا، مرا امتحان کن و بیازما، دل و اندیشهام را از بوتۀ آزمایش بگذران؛
3زیرا محبت تو را همواره پیش چشم خود دارم، و پیوسته در سایۀ وفاداری تو گام میزنم.
4با مردان باطل همنشین نمیگردم، و با ریاکاران همراه نمیشوم؛
5از جماعت بدکاران بیزارم و با شریران همنشینی نمیکنم.
6دستهایم را در بیگناهی میشویم، و مذبح تو را، خداوندا، طواف میکنم؛
7تا آواز شکرگزاری را بشنوانم، و همۀ شگفتیهای تو را بازگویم.
8خداوندا، محل خانۀ تو را دوست میدارم، و جایگاه سکونت جلالت را.
9جان مرا با گناهکاران برمگیر، و نه حیات مرا با مردمان خونریز؛
10که در دستانشان ترفندهای شریرانه است، و دست راستشان آکنده از رشوه.
11و اما من در صداقت خویش گام برمیدارم؛ فدیهام کن و فیضم ببخشا.
12پایم در جای هموار ایستاده است؛ در جماعت بزرگ خداوند را متبارک میخوانم.