1مزمور داوود. زمین و هرآنچه در آن است از آن خداوند است، جهان و همۀ ساکنانش.
2زیرا که او اساسِ آن را بر دریاها نهاد و بر آبها آن را استوار ساخت.
3کیست که به کوه خداوند برآید؟ و کیست که در مکان مقدس او بایستد؟
4آن که پاکدست و صافدل باشد، که جان خود را به سوی آنچه باطل است، برنیفرازد، و قسم دروغ نخورد.
5او برکت را از خداوند خواهد یافت، و عدالت را از خدای نجات خویش.
6اینچنیناند مردمان جویندۀ او، جویندگان روی تو، ای خدای یعقوب. سِلاه
7ای دروازهها، سرهای خود را برافرازید! ای درهای قدیمی، برافراشته شوید، تا شاه جلال داخل شود!
8این شاه جلال کیست؟ خداوندِ نیرومند و دلاور، خداوند که در جنگ، دلاور است!
9ای دروازهها، سرهای خود را برافرازید؛ ای درهای قدیمی، برافراشته شوید، تا شاه جلال داخل شود.
10این شاه جلال کیست؟ خداوندِ لشکرها، اوست شاه جلال! سِلاه