1خداوند را سپاس گویید زیرا که نیکوست، و محبت او جاودانه است.
2اسرائیل بگوید: «محبت او جاودانه است!»
3خاندان هارون بگویند: «محبت او جاودانه است!»
4ترسندگان خداوند بگویند: «محبت او جاودانه است!»
5در تنگی خود خداوند را خواندم، و خداوند اجابتم فرموده، مرا فراخی بخشید.
6خداوند با من است، پس نخواهم ترسید. انسان به من چه تواند کرد؟
7خداوند همچون یاور من با من است؛ پس پیروزمندانه بر نفرتکنندگانم خواهم نگریست!
8پناه بردن بر خداوند بهتر است از توکل بر انسان.
9پناه بردن بر خداوند بهتر است از توکل بر امیران.
10همۀ قومها مرا احاطهکردند، اما به نام خداوند ایشان را قطع کردم.
11از هر سو احاطهام کردند، اما به نام خداوند ایشان را قطع کردم.
12مانند زنبور احاطهام کردند، اما همچون آتشی در میان بوتههای خار بهسرعت خاموش شدند؛ به نام خداوند ایشان را قطع کردم.
13سخت بر من فشار آوردند تا بیفتم، اما خداوند یاریام داد.
14خداوند قوّت و سرود من است؛ او نجات من گردیده است.
15فریادهای شادی و پیروزی در خیمههای پارسایان میگوید: «دست راست خداوند کامروا میگردد!
16دست راست خداوند متعال است، دست راست خداوند کامروا میگردد!»
17من نخواهم مرد، بلکه زیست خواهم کرد، و کارهای خداوند را باز خواهم گفت.
18خداوند مرا بهسختی تنبیه کرد، اما به مرگ نسپرد!
19دروازههای پارسایی را بر من بگشایید، تا بدانها داخل شوم و خداوند را سپاس گویم.
20این است دروازۀ خداوند که پارسایان بدان داخل میشوند.
21تو را سپاس میگویم که مرا اجابت فرمودی، و نجات من شدی!
22سنگی که معماران رد کردند مهمترین سنگ بنا شده است!
23این را خداوند کرده، و در نظر ما شگفت مینماید!
24این است روزی که خداوند ساخته است، در آن وجد و شادی کنیم!
25آه ای خداوند، نجاتمان ده! آه ای خداوند، کامیابی عطا فرما!
26مبارک است آن که به نام خداوند میآید! از خانۀ خداوند، شما را برکت میدهیم.
27یهوه خداست، و او نور خود را بر ما تابان ساخته است! قربانی عید را به ریسمانها ببندید، بر شاخهای مذبح!
28خدای من تویی، و تو را سپاس خواهم گفت! خدای من تویی، و تو را متعال خواهم خواند!
29خداوند را سپاس گویید زیرا که نیکوست، و محبتش جاودانه است!