Psalms 112— NMV

¹هَلِلویاه! خوشا به حال کسی که از خداوند می‌ترسد، و از انجام فرمانهای او لذت بسیار می‌برَد.

²فرزندانش از دلاوران زمین خواهند بود، نسل صالحان مبارک خواهد بود.

³دولت و توانگری در خانۀ اوست، و پارسایی‌اش جاودانه پایدار است.

⁴در تاریکی، نور برای صالحان طلوع می‌کند، برای شخص فیاض و رحیم و پارسا.

⁵فرخنده است شخص سخاوتمند و قرض‌دهنده، که در کارهای خویش با انصاف است.

⁶زیرا پارسا هرگز جنبش نخواهد خورد؛ او تا به ابد در یادها می‌ماند.

⁷از خبر بد نخواهد ترسید؛ دلش مستحکم است و بر خداوند توکل دارد.

⁸دل او پایدار است و نخواهد ترسید، تا آن هنگام که پیروزمندانه بر خصمانش بنگرد.

⁹با گشاده‌دستی به نیازمندان بخشیده، پارسایی‌اش جاودانه پاینده است؛ شاخش با عزّت برافراشته خواهد شد.

¹⁰شریر این را می‌بیند و به خشم می‌آید، و دندان بر هم ساییده، تباه می‌گردد؛ آرزوی شریران نقش بر آب خواهد شد!