1دشمنی که پراکنده میسازد در مقابل تو برمیآید. حصار را پاس دار، راه را دیدبانی نما، لباس رزم بر تن کن، و همۀ نیرویت را گرد آور!
2زیرا خداوند عظمت یعقوب را بازمیآورد، آنسان که عظمت اسرائیل را؛ چونکه تاراجگران تاراجشان کردهاند و شاخههای موِ ایشان را از بین بردهاند.
3سپر دلاورانش سرخفام است، و جامۀ سپاهیانش ارغوانی. از ارابهها برق فولاد ساطع است، در روزی که آنها را آماده میکند؛ نیزههای چوبِ سرو در اهتزاز است.
4ارابهها در کوچهها دیوانهوار میتازند؛ در میان میدانها به هر سو شتابانند. نمودِ آنها چون مشعلهاست، و همچون برقها برمیجهند.
5بهترین جنگاوران خود را فرا میخواند؛ اما آنان در حین راه رفتن میلغزند. به جانب حصار میشتابند؛ اما برجِ محاصره دیگر بر پا شده است.
6آببندها گشوده شده، و کاخ شاهی را آب برده است.
7حکم صادر شده است: نینوا اسیر شده، به تبعید برده میشود. کنیزکانش ماتم میکنند، و سینهزنان همچون کبوتر مینالند.
8نینوا در تمامی ایام خود برکۀ آبی بود، اما اکنون ساکنانش گریزانند. «بازایستید! بازایستید!»، اما هیچکس برنمیگردد.
9نقره را غارت کنید! طلا را به یغما برید! زیرا خزاین آن را پایانی نیست، و نه دولتِ تمامی نفایسش را.
10خرابی و ویرانی و نابودی! دلها آب شده و زانوان لرزان است. گُردهها جملگی ضعف به هم رسانده، و رخسارها همه رنگ باخته است!
11کجاست کُنام شیران؟ کجاست بیشۀ شیران ژیان؟ که نَرّه شیر و ماده شیر میخرامیدند، و بچه شیر نیز، و ترسانندهای نبود؟
12نَرّه شیر برای شیربچگانش به قدر کافی میدرید، و برای ماده شیرانش خفه میکرد؛ مغارههایش را از شکار میانباشت، و کُنامش را به لاشهها.
13خداوندِ لشکرها میفرماید: اینک من بر ضد توام، و ارابههایت را به دود خواهم سوزانید؛ و شمشیر، شیران ژیانت را در کام خواهد کشید. طعمۀ تو را از زمین قطع خواهم کرد، و آواز سفیرانت دیگر شنیده نخواهد شد.