1اِفرایِم از باد تغذیه میکند، و تمامی روز در پی باد شرقی میرود؛ دروغ و خشونت را میافزاید، با آشور عهد میبندد، و روغن به مصر میفرستد.
2خداوند را بر علیه یهودا ادعایی است؛ او یعقوب را بر حسب راههایش مجازات خواهد کرد، و او را بر وفق اعمالش سزا خواهد داد.
3او در رَحِم، پاشنۀ برادرش را گرفت، و چون مرد شد با خدا مجاهده کرد.
4با فرشته مجاهده کرد و چیره گشت؛ گریان شد و به وی التماس نمود. در بِیتئیل، خدا او را ملاقات کرد، و در آنجا با ما سخن گفت،
5یهوه، خدای لشکرها، آن که یهوه نامِ به یاد ماندنی اوست!
6«پس تو به مدد خدای خویش بازگشت نما و محبت و عدالت را به جای آر و پیوسته برای خدای خویش انتظار بکش.»
7اِفرایِم سوداگری است که ترازوی نامیزان به دست دارد، و ظلم را دوست میدارد.
8میگوید: «بهدرستی که دولتمند شدهام؛ و برای خویشتن ثروت اندوختهام؛ در همۀ دسترنجم هیچ بیانصافی یا گناه نتوان یافت.»
9اما من از سرزمین مصر یهوه خدای تو هستم؛ تو را بار دیگر همچون ایام عید، در خیمهها ساکن خواهم ساخت.
10من با انبیا سخن گفتم، رؤیاها را افزون ساختم، و به واسطۀ انبیا مَثَلها آوردم.
11در جِلعاد شرارت یافت میشود، بهدرستی که ساکنانش به بطالت گرفتار آمدهاند: در جِلجال گاوان قربانی میکنند؛ و مذبحهای ایشان همچون تودۀ سنگ در شیارهای زمین است.
12یعقوب به سرزمین اَرام گریخت؛ آنجا اسرائیل به جهت زنی خدمت کرد، و به جهت زنی، گلهبانی نمود.
13خداوند اسرائیل را به دست نبی از مصر برآورد، و به دست نبی، او را محفوظ داشت.
14اما اِفرایِم خشم او را به تلخی برانگیخت، پس خداوندش خون او را بر سرش وا خواهد گذاشت و اعمال ننگینش را سزا خواهد داد.