1خداوندگارْ یهوه به من چنین نمودار ساخت: اینک سبدی از میوۀ تابستانی.
2آنگاه گفت: «ای عاموس، چه میبینی؟» گفتم: «سبدی از میوۀ تابستانی.» آنگاه خداوند به من گفت: «انتها بر قوم من اسرائیل رسیده است؛ از گناه ایشان دیگر چشم نخواهم پوشید.»
3خداوندگارْ یهوه میفرماید: «در آن روز سرودهای معبد به شیون بدل خواهد شد. «جسدها بسیار خواهد بود و آنها را به هر جا فرو خواهند افکند.» «خاموش باشید!»
4این را بشنوید، ای شما که نیازمندان را پایمال میکنید و فقیرانِ زمین را نابود میسازید،
5و میگویید: «ماهِ نو کی خواهد گذشت، تا غَله را بفروشیم؟ و شَبّات کی به پایان خواهد رسید، تا گندم را به بازار عرضه کنیم؟ تا ایفَه را کوچک و مثقال را بزرگ ساخته، با میزانهای نادرست تقلب کنیم؟
6تا بینوایان را به نقره و نیازمندان را به جفت نعلینی بخریم و پسماندۀ گندم را بفروشیم؟»
7خداوند به فخر یعقوب قَسم خورده است که: «هیچیک از اعمال ایشان را هرگز فراموش نخواهم کرد.
8آیا زمین بدین سبب نخواهد لرزید و همۀ ساکنان آن ماتم نخواهند گرفت؟ آیا تمامی زمین همچون رود نیل طغیان نخواهد کرد، و همچون نیلِ مصر به سیلان نخواهد آمد و باز فرو نخواهد نشست؟»
9خداوندگارْ یهوه میفرماید: «در آن روز خورشید را در نیمروز فرود خواهم آورد، و زمین را در روز روشن، تاریک خواهم ساخت.
10جشنهای شما را به سوگواری بدل خواهم کرد، و همۀ سرودهایتان را به مرثیه؛ بر هر کمری، پلاس خواهم آورد، و بر هر سری، طاسی؛ و آن را مانند سوگواری برای پسری یگانه، و آخرش را همچون روزی تلخ خواهم ساخت.»
11خداوندگارْ یهوه میفرماید: «هان ایامی میآید که بر این سرزمین گرسنگی خواهم فرستاد، اما نه گرسنگی به جهت نان یا تشنگی به جهت آب، بلکه برای شنیدن کلام خداوند.
12و ایشان از دریا تا دریا و از شمال تا مشرق سرگشته خواهند شد؛ و به هر سو خواهند شتافت تا کلام خداوند را بجویند، اما آن را نخواهند یافت.
13«در آن روز دختران زیبا و مردان جوان از تشنگی ضعف خواهند کرد.
14آنان که به ’تقصیرِ‘ سامِرِه سوگند خورده، میگویند: ”به حیات خدای تو، ای دان،“ و ”به طریقت بِئِرشِبَع،“ ایشان فرو خواهند افتاد و هرگز بر نخواهند خاست.»