1در حالیکه این سرود را برای پادشاه می سرایم، دل من به کلام نیکو می جوشد. زبان من قلم کاتب ماهر است.
2تو نیکوتر از بنی آدم هستی و نعمت بر لبهای تو ریخته شده است. بنابراین، خدا تو را تا به ابد متبارک ساخته است.
3ای مقتدر شمشیر خود را بر ران خود ببند، یعنی جلال و جبروتت را.
4به کبریایی خود سوار شده و به خاطر حقیقت و فروتنی و عدالت پیروز شو. دست راستت کارهای عجیب و ترسناک را به تو خواهد آموخت.
5تیرهای تیز تو به دل دشمنان پادشاه فرو می روند و امت ها بزیر پای تو می افتند.
6ای خدا، تخت تو تا به ابد برقرار است. عصای سلطنت تو عصای راستی و انصاف است.
7تو عدالت را دوست داشته و شرارت را دشمن می داری. بنابران خدا، خدای تو، تو را بیشتر از همراهانت با روغن شادمانی مسح کرده است.
8لباسهایت همه با مُر و عود و سلیخه، یعنی عطرهای گوناگون، معطر اند. با آلات موسیقی از قصرهای عاج تو را خوش ساختند.
9دختران پادشاهان، زیبایی دربار تو هستند و ملکه در دست راستت، با لباسی از طلای خالص اوفیر ایستاده است.
10ای دختر بشنو، ببین و توجه کن: قوم خود و خانۀ پدرت را فراموش کن.
11پادشاه دلبستۀ زیبایی تو است. او صاحب تو است، پس او را محترم بدار.
12مردم صور و ثروتمندان قوم با هدایای خویش طالب رضامندی تو هستند.
13دختر پادشاه در اندرون قصرش چه زیباست! لباسهایش مزین به طلا.
14به لباس فاخر به حضور پادشاه حاضر می شود و دوشیزگان او را همراهی می کنند.
15آنها با خوشی و شادمانی آورده شده و به قصر پادشاه داخل می شوند.
16پسرانت نیز مانند اجدادت خواهند بود و تو آن ها را در تمامی سرزمین به حکمرانی می گماری.نام تو را در تمام نسل ها مشهور می سازم و قوم ها تا به ابد سپاسگزار تو خواهند بود.
17نام تو را در تمام نسل ها مشهور می سازم و قوم ها تا به ابد سپاسگزار تو خواهند بود.