1خداوند را محبت می نمایم، زیرا که آواز من و تضرع مرا می شنود.
2او گوش خود را متوجۀ من ساخته است، پس تا که زنده هستم به دربار او دعا می کنم.
3ریسمانهای موت مرا احاطه کرد، ترسهای مرگ مرا به وحشت انداخت و در تنگی و غم افتادم.
4آنگاه نام خداوند را خواندم و گفتم: «آه ای خداوند، جان مرا رهایی ده!»
5خداوند رحیم و عادل است و خدای ما رحیم است.
6خداوند از اشخاص ناتوان محافظت می کند. خوار و ذلیل بودم، او مرا نجات داد.
7ای جان من به آرامی خود برگرد، زیرا خداوند به تو احسان نموده است.
8تو ای خداوند، جان مرا از موت خلاصی دادی و چشمانم را از اشک و پاهایم را از لغزیدن.
9پس در زمین زندگان به حضور خداوند بسر می برم.
10چون ایمان داشتم سخن گفتم، باوجودی که بسیار بینوا بودم.
11در پریشانی خود گفتم که «جمیع آدمیان دروغگویند.»
12خداوند را برای همه خوبی های که به من نموده است، چه ادا کنم؟
13به خاطر نجات خود، هدیۀ نوشیدنی را به حضور خداوند تقدیم می کنم و نام او را سپاس می گویم.
14در حضور قوم برگزیدۀ او به وعده های که به خداوند داده ام، وفا می کنم.
15موت مقدسان خداوند در نظر وی گرانبهاست.
16آه ای خداوند، من بندۀ تو هستم! من بندۀ تو و پسر کنیز تو هستم. تو از بند آزادم کردی.
17به حضور تو قربانی شکرگزاری را تقدیم نموده و نام تو را می ستایم.
18در حضور قوم برگزیدۀ او به وعده های که به خداوند داده ام، وفا می کنم.آنرا در پیشگاه خانۀ خداوند و در اندرون تو ای اورشلیم ادا می کنم.هَلّلِویاه، سپاس به خداوند!
19آنرا در پیشگاه خانۀ خداوند و در اندرون تو ای اورشلیم ادا می کنم.هَلّلِویاه، سپاس به خداوند!