1اینها سخنانی است که مادر لموئیل پادشاه به او تعلیم داد:
2ای پسر من، ای پسری که ترا با نذر و دعا بدنیا آورده ام.
3نیروی جوانی ات را صرف زنان مکن، زیرا آن ها باعث نابودی پادشاهان شده اند.
4ای لموئیل، به پادشاهان نمی زیبد که شراب بنوشند و نه شهزادگان را که خواهان مسکرات باشند.
5مبادا بنوشند و قوانین را فراموش کنند و نتوانند به داد مظلومان برسند.
6مسکرات را به کسانی بده که در انتظار مرگ هستند و شراب را به کام کسانی بریز که در بدبختی و تلخکامی بسر می برند،
7تا بنوشند و بیچارگی خود را فراموش کنند و مشقت خویش را دیگر بیاد نیاورند.
8دهان بگشا و از حق کسانی که بی زبان و بیچاره هستند، دفاع کن.
9دهان خود را باز کن و با عدالت داوری کن و به کمک مردم فقیر و مسکین بشتاب.
10یک زن صالحه و لایق را چه کسی می تواند پیدا کند؟ ارزش او از جواهرات هم زیادتر است.
11او مورد اعتماد شوهر خود می باشد و نمی گذارد که شوهرش به چیزی محتاج شود.
12در سراسر عمر به شوهر خود خوبی می کند نه بدی.
13پشم و کتان را می گیرد و با دستهای خود آن ها را می ریسد.
14او برای تهیۀ خوراک مانند کشتیهای تاجران به راههای دور می رود.
15پیش از آنکه هوا روشن شود از خواب بر می خیزد و برای خانوادۀ خود خوراک آماده می کند و هدایات لازم را به کنیزان خود می دهد.
16مزرعه ای را انتخاب می کند و در بارۀ آن فکر کرده، آن را می خرد و با دسترنج خود تاکستانی آباد می کند.
17او نیرومند و پُرکار است.
18ارزش چیزهایی را که درست می کند، می داند و شبها تا ناوقت کار می کند.
19با دستهای خود نخ می ریسد و پارچه می بافد.
20از روی سخاوت به مردم فقیر کمک می کند.
21از برف و سرما نمی ترسد، زیرا برای اهل خانۀ خود لباس گرم دوخته است.
22برای خود نیز لباسهای زیبا از پارچه های کتان ارغوانی می دوزد.
23شوهرش از مردان با رسوخ و محترم شهر است.
24او لباس و کمربند تهیه می کند و به تاجران می فروشد.
25او زنی است قوی و باوقار و از آینده بیم ندارد.
26دهان خود را با حکمت باز می کند و تعلیم محبت آمیز بر زبان وی است.
27او تنبلی نمی کند و احتیاجات خانوادۀ خود را فراهم می نماید.
28فرزندانش از او خوش و راضی هستند و شوهرش او را می ستاید و می گوید:
29«تو بر همه زنان خوب و صالح برتری داری.»
30جمال و زیبائی، فریبنده و ناپایدار است، اما زنی که از خداوند می ترسد، قابل ستایش است.پاداش کارهایش را به او بدهید و همگی باید او را تمجید کنند.
31پاداش کارهایش را به او بدهید و همگی باید او را تمجید کنند.