1Ὁ Κύριος βασιλεύει· ἄς ἀγάλλεται ἡ γῆ· ἄς εὐφραίνεται τὸ πλῆθος τῶν νήσων.
2Νεφέλη καὶ ὀμίχλη εἶναι κύκλῳ αὐτοῦ· δικαιοσύνη καὶ κρίσις ἡ βάσις τοῦ θρόνου αὐτοῦ.
3Πῦρ προπορεύεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ καὶ καταφλέγει πανταχόθεν, τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ.
4Αἱ ἀστραπαὶ αὐτοῦ φωτίζουσι τὴν οἰκουμένην· εἶδεν ἡ γῆ καὶ ἐσαλεύθη.
5Τὰ ὄρη διαλύονται ὡς κηρὸς ἀπὸ τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου, ἀπὸ τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου πάσης τῆς γῆς·
6Ἀναγγέλλουσιν οἱ οὐρανοὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ βλέπουσι πάντες οἱ λαοὶ τὴν δόξαν αὐτοῦ.
7Ἄς αἰσχυνθῶσι πάντες οἱ λατρεύοντες τὰ γλυπτά, οἱ καυχώμενοι εἰς τὰ εἴδωλα· προσκυνεῖτε αὐτόν, πάντες οἱ θεοί.
8Ἤκουσεν ἡ Σιὼν καὶ εὐφράνθη, καὶ ἐχάρησαν αἱ θυγατέρες τοῦ Ἰούδα διὰ τὰς κρίσεις σου, Κύριε.
9Διότι σύ, Κύριε, εἶσαι ὕψιστος ἐφ᾿ ὅλην τὴν γῆν· σφόδρα ὑπερυψώθης ὑπὲρ πάντας τοὺς θεούς.
10Οἱ ἀγαπῶντες τὸν Κύριον, μισεῖτε τὸ κακόν· αὐτὸς φυλάττει τὰς ψυχὰς τῶν ὁσίων αὑτοῦ· ἐλευθερόνει αὐτοὺς ἐκ χειρὸς ἀσεβῶν.
11Φῶς σπείρεται διὰ τὸν δίκαιον καὶ εὐφροσύνη διὰ τοὺς εὐθεῖς τὴν καρδίαν.
12Εὐφραίνεσθε, δίκαιοι, ἐν Κυρίῳ, καὶ ὑμνεῖτε τὴν μνήμην τῆς ἁγιωσύνης αὐτοῦ.