1[Εἰς τὸν πρῶτον μουσικόν. Ψαλμὸς τοῦ Δαβίδ.] Ἕως πότε, Κύριε, θέλεις μὲ λησμονεῖ διαπαντὸς; ἕως πότε θέλεις κρύπτει τὸ πρόσωπόν σου ἀπ᾿ ἐμοῦ;
2Ἕως πότε θέλω ἔχει βουλὰς ἐν τῇ ψυχῇ μου, ὀδύνας καθ᾿ ἡμέραν ἐν τῇ καρδίᾳ μου· ἕως πότε θέλει ὑψόνεσθαι ὁ ἐχθρὸς μου ἐπ᾿ ἐμὲ;
3Ἐπίβλεψον· εἰσάκουσόν μου, Κύριε ὁ Θεὸς μου· φώτισον τοὺς ὀφθαλμοὺς μου, μήποτε ὑπνώσω τὸν ὕπνον τοῦ θανάτου·
4Μήποτε εἴπῃ ὁ ἐχθρὸς μου, Ὑπερίσχυσα κατ᾿ αὐτοῦ, καὶ οἱ θλίβοντές με ἀγαλλιασθῶσιν, ἐὰν σαλευθῶ.
5Ἀλλ᾿ ἐγὼ ἤλπισα ἐπὶ τὸ ἔλεός σου· ἡ καρδία μου θέλει ἀγάλλεσθαι εἰς τὴν σωτηρίαν σου.
6Θέλω ψάλλει εἰς τὸν Κύριον, διότι μὲ ἀντήμειψε.