1[Ὠιδή τῶν Ἀναβαθμῶν, τοῦ Δαβίδ.] Ἄν δὲν ἦτο ὁ Κύριος μεθ᾿ ἡμῶν, ἄς εἴπῃ τώρα ὁ Ἰσραήλ·
2ἄν δὲν ἦτο ὁ Κύριος μεθ᾿ ἡμῶν, ὅτε ἐσηκώθησαν ἄνθρωποι ἐφ᾿ ἡμᾶς,
3ζῶντας ἤθελον μᾶς καταπίει τότε, ἐνῷ ὁ θυμὸς αὐτῶν ἐφλέγετο ἐναντίον ἡμῶν·
4Τότε τὰ ὕδατα ἤθελον μᾶς καταποντίσει, ὁ χείμαρρος ἤθελε περάσει ἐπάνωθεν τῆς ψυχῆς ἡμῶν·
5τότε τὰ ὕδατα τὰ ἐπηρμένα ἤθελον περάσει ἐπάνωθεν τῆς ψυχῆς ἡμῶν.
6Εὐλογητὸς Κύριος, ὅστις δὲν παρέδωκεν ἡμᾶς θήραμα εἰς τοὺς ὀδόντας αὐτῶν.
7Ἡ ψυχή ἡμῶν ἐλυτρώθη ὡς πτηνὸν ἀπὸ τῆς παγίδος τῶν θηρευτῶν· ἡ παγὶς συνετρίβη, καὶ ἡμεῖς ἐλυτρώθημεν.
8Ἡ βοήθεια ἡμῶν εἶναι ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου, τοῦ ποιήσαντος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.