1[Ὠιδή τῶν Ἀναβαθμῶν.] Ἐν τῇ θλίψει μου ἔκραξα πρὸς τὸν Κύριον, καὶ εἰσήκουσέ μου.
2Κύριε, λύτρωσον τὴν ψυχήν μου ἀπό χειλέων ψευδῶν, ἀπὸ γλώσσης δολίας.
3Τί θέλει σοὶ δώσει ἤ τί θέλει σοὶ προσθέσει ἡ δολία γλῶσσα;
4Τὰ ἠκονημένα βέλη τοῦ δυνατοῦ, μετὰ ἀνθράκων ἀρκεύθου.
5Οὐαὶ εἰς ἐμέ, διότι παροικῶ ἐν Μεσέχ, κατοικῶ ἐν ταῖς σκηναῖς τοῦ Κηδάρ·
6Πολὺν καιρὸν κατῴκησεν ἡ ψυχή μου μετὰ τῶν μισούντων τὴν εἰρήνην.
7Ἐγὼ ἀγαπῶ τὴν εἰρήνην· ἀλλ᾿ ὅταν ὁμιλῶ, αὐτοὶ ἑτοιμάζονται διὰ πόλεμον.