1Διότι, ἰδού, ἔρχεται ἡμέρα, ἥτις θέλει καίει ὡς κλίβανος· καὶ πάντες οἱ ὑπερήφανοι καὶ πάντες οἱ πράττοντες ἀσέβειαν θέλουσιν εἶσθαι ἄχυρον· καὶ ἡ ἡμέρα ἡ ἐρχομένη θέλει κατακαύσει αὐτούς, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὥστε δὲν θέλει ἀφήσει εἰς αὐτοὺς ῥίζαν καὶ κλάδον.
2Εἰς ἐσᾶς ὅμως τοὺς φοβουμένους τὸ ὄνομά μου θέλει ἀνατείλει ὁ ἥλιος τῆς δικαιοσύνης μὲ ἴασιν ἐν ταῖς πτέρυξιν αὑτοῦ· καὶ θέλετε ἐξέλθει, καὶ σκιρτήσει ὡς μοσχάρια τῆς φάτνης.
3Καὶ θέλετε καταπατήσει τοὺς ἀσεβεῖς· διότι αὐτοὶ θέλουσιν εἶσθαι σποδὸς ὑπὸ τὰ ἴχνη τῶν ποδῶν σας, καθ᾿ ἥν ἡμέραν ἐγὼ κάμω τοῦτο, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων.
4Εὐθυμεῖσθε τὸν νόμον τοῦ Μωϋσέως τοῦ δούλου μου, τὸν ὁποῖον προσέταξα εἰς αὐτὸν ἐν Χωρήβ διὰ πάντα τὸν Ἰσραήλ, τὰ διατάγματα καὶ τὰς κρίσεις.
5Ἰδού, ἐγὼ θέλω ἀποστείλει πρὸς ἐσᾶς Ἠλίαν τὸν προφήτην, πρὶν ἔλθῃ ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου ἡ μεγάλη καὶ ἐπιφανής·
6καὶ αὐτὸς θέλει ἐπιστρέψει τὴν καρδίαν τῶν πατέρων πρὸς τὰ τέκνα καὶ τὴν καρδίαν τῶν τέκνων πρὸς τοὺς πατέρας αὐτῶν, μήποτε ἔλθω καὶ πατάξω τὴν γῆν μὲ ἀνάθεμα.