1Καὶ προσηυχήθη Ἰωνᾶς πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν αὑτοῦ ἐκ τῆς κοιλίας τοῦ κήτους,
2Καὶ εἶπεν, Ἐβόησα ἐν τῇ θλίψει μου πρὸς τὸν Κύριον, καὶ εἰσήκουσέ μου· ἐκ κοιλίας δου ἐβόησα, καὶ ἤκουσας τῆς φωνῆς μου.
3Διότι μὲ ἔρριψας εἰς τὰ βάθη, εἰς τὴν καρδίαν τῆς θαλάσσης, καὶ ῥεύματα μὲ περιεκύκλωσαν· πᾶσαι αἱ τρικυμίαι σου καὶ τὰ κύματά σου διῆλθον ἐπάνωθέν μου.
4Καὶ ἐγὼ εἶπα, Ἀπερρίφθην ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν σου· ὅμως θέλω ἐπιβλέψει πάλιν εἰς τὸν ναὸν τὸν ἅγιόν σου.
5Τὰ ὕδατα μὲ περιεκύκλωσαν ἕως τῆς ψυχῆς, ἡ ἄβυσσος μὲ περιέκλεισε, τὰ φύκια περιετυλίχθησαν περὶ τὴν κεφαλήν μου.
6Κατέβην εἰς τὰ ἔσχατα τῶν ὀρέων· οἱ μοχλοὶ τῆς γῆς εἶναι ἐπάνωθέν μου διαπαντός· ἀλλ᾿ ἀνέβη ἡ ζωή μου ἀπὸ τῆς φθορᾶς, Κύριε Θεὲ μου·
7Ἐνῷ ἦτο ἐκλείπουσα ἐν ἐμοὶ ἡ ψυχή μου, ἐνεθυμήθην τὸν Κύριον· καὶ ἡ προσευχή μου εἰσῆλθε πρὸς σέ, εἰς τὸν ναὸν τὸν ἅγιόν σου.
8Οἱ φυλάττοντες ματαιότητας ψεύδους ἐγκαταλείπουσι τὸ ἔλεος αὑτῶν.
9Ἀλλ᾿ ἐγὼ θέλω θυσιάσει πρὸς σὲ μετὰ φωνῆς αἰνέσεως· θέλω ἀποδώσει ὅσα ηὐχήθην· ἡ σωτηρία εἶναι παρὰ τοῦ Κυρίου.
10Καὶ προσέταξεν ὁ Κύριος τὸ κῆτος καὶ ἐξήμεσε τὸν Ἰωνᾶν ἐπὶ τὴν ξηράν.