1Ἐν τῷ ἔτει καθ᾿ ὅ ὁ Ταρτὰν ἦλθεν εἰς τὴν Ἄζωτον, ὅτε ἀπέστειλεν αὐτὸν ὁ Σαργών βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας καὶ ἐπολέμησε κατὰ τῆς Ἀζώτου καὶ ἐκυρίευσεν αὐτήν,
2κατὰ τὸν αὐτὸν καιρὸν ἐλάλησεν ὁ Κύριος πρὸς Ἡσαΐαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἀμώς, λέγων, Ὕπαγε καὶ λύσον τὸν σάκκον ἀπὸ τῆς ὀσφύος σου καὶ ἔκβαλε τὰ σανδάλιά σου ἀπὸ τῶν ποδῶν σου. Καὶ ἔκαμεν οὕτω, περιπατῶν γυμνὸς καὶ ἀνυπόδητος.
3Καὶ εἶπε Κύριος, Καθὼς ὁ δοῦλός μου Ἡσαΐας περιεπάτει γυμνὸς καὶ ἀνυπόδητος τρία ἔτη, διὰ σημεῖον καὶ τεράστιον κατὰ τῆς Αἰγύπτου καὶ κατὰ τῆς Αἰθιοπίας,
4οὕτως ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας θέλει ἀπαγάγει τοὺς Αἰγυπτίους δεσμίους καὶ τοὺς Αἰθίοπας αἰχμαλώτους, νέους καὶ γέροντας, γυμνοὺς καὶ ἀνυποδήτους, μὲ γυμνὰ μάλιστα τὰ ὀπίσθια αὐτῶν, πρὸς καταισχύνην τῆς Αἰγύπτου.
5Καὶ θέλουσι τρομάξει καὶ ἐντραπῆ διὰ τὴν Αἰθιοπίαν, τὸ θάρρος αὑτῶν· καὶ διὰ τὴν Αἴγυπτον, τὸ καύχημα αὑτῶν.
6Καὶ οἱ κάτοικοι τοῦ τόπου τούτου θέλουσι λέγει ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, Ἰδού, τοιοῦτον εἶναι τὸ καταφύγιον ἡμῶν, εἰς τὸ ὁποῖον καταφεύγομεν πρὸς βοήθειαν, διὰ νὰ ἐλευθερωθῶμεν ἀπὸ τοῦ βασιλέως τῆς Ἀσσυρίας· καὶ πῶς ἡμεῖς θέλομεν σωθῆ;