1Ψαλμός ωδής για την ημέρα τού Σαββάτου. ΕΙΝΑΙ αγαθό το να δοξολογεί κάποιος τον Κύριο, και να ψαλμωδεί στο όνομά σου, Ύψιστε·
2να αναγγέλλει το πρωί το έλεός σου, και την αλήθεια σου κάθε νύχτα.
3με δεκάχορδο όργανο, και με ψαλτήρι, με ωδή και κιθάρα.
4Επειδή, με εύφρανες, Κύριε, στα δημιουργήματά σου· θα αγάλλομαι στα έργα των χεριών σου.
5Πόσο μεγάλα είναι τα έργα σου, Κύριε! Υπερβολικά βαθείς είναι οι συλλογισμοί σου.
6Ο άνθρωπος, ο ανόητος, δεν γνωρίζει, και ο μωρός δεν το καταλαβαίνει αυτό·
7ότι οι ασεβείς βλασταίνουν σαν χορτάρι, και όλοι οι εργάτες τής ανομίας ανθίζουν, για να αφανιστούν αιώνια.
8Αλλά, εσύ, Κύριε, είσαι ύψιστος στον αιώνα.
9Επειδή, δες, οι εχθροί σου, Κύριε, επειδή, δες, οι εχθροί σου θα εξολοθρευτούν· θα διασκορπιστούν όλοι οι εργάτες τής ανομίας.
10Αλλά, εσύ θα υψώσεις το κέρας μου, όπως του μονοκέρατου ζώου· εγώ θα χριστώ με νέο λάδι·
11και το μάτι μου θα δει την εκδίκηση των εχθρών μου· τα αυτιά μου θα ακούσουν για τους κακοποιούς, που επαναστατούν εναντίον μου.
12Ο δίκαιος θα ανθίζει σαν φοίνικας· σαν κέδρος τού Λιβάνου θα αυξάνει.
13Φυτεμένοι στον οίκο τού Κυρίου, θα ανθίζουν στις αυλές τού Θεού μας·
14θα καρποφορούν και σ' αυτά τα βαθιά γηρατειά, θα είναι ακμαίοι και ανθηροί·
15για να αναγγέλλουν ότι ο Κύριος είναι δίκαιος, το φρούριό μου· και δεν υπάρχει σ' αυτόν αδικία.