1Μασχίλ τού Ασάφ. ΑΚΟΥΣΕ, λαέ μου, τον νόμο μου· στρέψτε τα αυτιά σας στα λόγια τού στόματός μου.
2Θα ανοίξω το στόμα μου με παραβολή· θα προφέρω αξιομνημόνευτα πράγματα, που ήσαν εξαρχής·
3όσα ακούσαμε και γνωρίσαμε, και μας διηγήθηκαν οι πατέρες μας.
4Δεν θα τα κρύψουμε από τα παιδιά τους στην επερχόμενη γενεά, καθώς θα διηγούμαστε τους επαίνους τού Κυρίου, και τη δύναμή του, και τα θαυμάσιά του, που έκανε.
5Και έστησε μαρτυρία στον Ιακώβ, και έβαλε στον Ισραήλ νόμο, τα οποία πρόσταξε στους πατέρες μας, να τα κάνουν γνωστά στα παιδιά τους·
6για να τα γνωρίζει η επερχόμενη γενεά, οι γιοι που πρόκειται να γεννηθούν· κι αυτοί, όταν εγερθούν, να τα διηγούνται στα παιδιά τους·
7για να βάλουν την ελπίδα τους στον Θεό, και να μη ξεχνούν τα έργα τού Θεού, αλλά να τηρούν τις εντολές του·
8και να μη γίνουν σαν τους πατέρες τους, γενεά διεστραμμένη και απειθής· γενεά, που δεν φύλαξε ευθεία την καρδιά της, και δεν στάθηκε πιστό το πνεύμα της μαζί με τον Θεό·
9σαν τους γιους Εφραϊμ, που οπλισμένοι, βαστάζοντας τόξα, στράφηκαν πίσω την ημέρα τής μάχης.
10Δεν φύλαξαν τη διαθήκη τού Θεού, και στον νόμο του δεν θέλησαν να περπατούν·
11και ξέχασαν τα έργα του, και τα θαυμάσιά του, που τους έδειξε.
12Μπροστά στους πατέρες τους έκανε θαυμάσια, στη γη τής Αιγύπτου, στην πεδιάδα τής Τάνης.
13Έσχισε τη θάλασσα στα δύο, και τους πέρασε από μέσα, και έστησε τα νερά σαν σωρό·
14και τους οδήγησε την ημέρα με νεφέλη, και όλη τη νύχτα με φως φωτιάς.
15Έσχισε πέτρες μέσα στην έρημο, και τους πότισε σαν από μεγάλες αβύσσους·
16και έβγαλε ρυάκια από την πέτρα, και κατέβασε νερά σαν ποτάμια.
17Αλλ' αυτοί, εξακολουθούσαν ακόμα να αμαρτάνουν σ' αυτόν, παροξύνοντας τον Ύψιστο σε έναν άνυδρο τόπο·
18και στην καρδιά τους πείραξαν τον Θεό, ζητώντας φαγητό, σύμφωνα με την όρεξή τους·
19και μίλησαν ενάντια στον Θεό, λέγοντας: Μήπως μπορεί ο Θεός να ετοιμάσει τραπέζι μέσα στην έρημο;
20Δέστε, χτύπησε την πέτρα, και έτρεξαν νερά, και πλημμύρησαν χείμαρροι. Μήπως μπορεί να δώσει και ψωμί; Ή, να ετοιμάσει κρέας στον λαό του;
21Γι' αυτό, ο Κύριος άκουσε και οργίστηκε· και άναψε φωτιά ενάντια στον Ιακώβ· ακόμα, μάλιστα, ανέβηκε και οργή ενάντια στον Ισραήλ·
22επειδή, δεν πίστεψαν στον Θεό, ούτε έλπισαν στη σωτηρία του·
23ενώ πρόσταξε τα σύννεφα από πάνω, και άνοιξε τις πόρτες τού ουρανού,
24και έβρεξε σ' αυτούς μάννα για να φάνε, και σιτάρι ουρανού έδωσε σ' αυτούς·
25ψωμί αγγέλων έφαγε ο άνθρωπος· τους έστειλε τροφή μέχρι χορτασμού.
26Σήκωσε ανατολικόν άνεμο στον ουρανό και με τη δύναμή του έφερε τον νοτιά·
27και έβρεξε επάνω τους κρέας σαν το χώμα, και φτερωτά πτηνά σαν την άμμο τής θάλασσας·
28και έκανε να πέσουν στο μέσον τού στρατοπέδου τους, ολόγυρα από τις σκηνές τους.
29Και έφαγαν, και χόρτασαν υπερβολικά· και έφερε σ' αυτούς την επιθυμία τους·
30δεν είχαν χωριστεί από την επιθυμία τους. Το φαγητό τους ήταν ακόμα στο στόμα τους,
31και η οργή τού Θεού ανέβηκε εναντίον τους, και φόνευσε τους μεγαλύτερους απ' αυτούς, και κατέβαλε τους εκλεκτούς τού Ισραήλ.
32Σε όλα αυτά, αμάρτησαν ακόμα, και δεν πίστεψαν στα θαυμάσιά του.
33Γι' αυτό, κατανάλωσε σε ματαιότητα τις ημέρες τους, και τα χρόνια τους σε ταραχή.
34Όταν τους θανάτωνε, τότε τον ζητούσαν, και επέστρεφαν, και πρόθυμα έτρεχαν στον Θεό·
35και θυμόνταν ότι ο Θεός ήταν το φρούριό τους, και ο Θεός ο ύψιστος ο λυτρωτής τους.
36Αλλά, τον κολάκευαν με το στόμα τους, και με τη γλώσσα τους ψεύδονταν σ' αυτόν·
37η καρδιά τους, όμως, δεν ήταν ευθεία μαζί του, και δεν ήσαν πιστοί στη διαθήκη του.
38Αυτός, όμως, επειδή ήταν οικτίρμονας, συγχώρησε την ανομία τους, και δεν τους αφάνισε· αλλά πολλές φορές ανέστελλε τον θυμό του, και δεν διέγειρε ολόκληρη την οργή του·
39και θυμήθηκε ότι ήσαν σάρκα· άνεμος, που παρέρχεται, και δεν επιστρέφει.
40Πόσες φορές τον παρόξυναν στην έρημο, και τον παρόργισαν μέσα σε άνυδρη γη,
41και στράφηκαν, και πείραξαν τον Θεό, και παρόξυναν τον Άγιο του Ισραήλ!
42Δεν θυμήθηκαν το χέρι του, την ημέρα κατά την οποία τους λύτρωσε από τον εχθρό·
43πώς έδειξε στην Αίγυπτο τα σημεία του, και τα θαυμάσιά του στην πεδιάδα Τάνη·
44και μετέτρεψε σε αίμα τούς ποταμούς τους, και τα ρυάκια τους, για να μη πιουν.
45Έστειλε επάνω τους κυνόμυγα, και τους κατέφαγε, και βατράχια, και τους αφάνισε.
46Και παρέδωσε τους καρπούς τους στον βρούχο, και τους κόπους τους στην ακρίδα.
47Αφάνισε κυριολεκτικά τα αμπέλια τους με χαλάζι, και τις συκομουριές τους με πέτρες από χαλάζι·
48και παρέδωσε τα κτήνη τους στο χαλάζι, και τα κοπάδια τους στους κεραυνούς.
49Έστειλε επάνω τους την έξαψη του θυμού του, την αγανάκτηση, και την οργή, και τη θλίψη, αποστέλλοντάς τα διαμέσου κακοποιών αγγέλων.
50Άνοιξε δρόμο στην οργή του· δεν λυπήθηκε από τον θάνατο την ψυχή τους, και παρέδωσε τη ζωή τους σε θανατικό·
51και πάταξε κάθε πρωτότοκο στην Αίγυπτο, την απαρχή της δύναμής τους στις σκηνές τού Χαμ·
52και από εκεί σήκωσε τον λαό του σαν πρόβατα, και τους οδήγησε σαν κοπάδι στην έρημο·
53και τους οδήγησε με ασφάλεια, και δεν δείλιασαν· τους εχθρούς τους, όμως, τους σκέπασε η θάλασσα.
54Και τους έβαλε μέσα στο όριο της αγιότητάς του, τούτο το βουνό, που απέκτησε το δεξί του χέρι·
55και έδιωξε από μπροστά τους τα έθνη και τα μοίρασε ως κληρονομιά με σχοινί, και κατοίκισε τις φυλές τού Ισραήλ στις σκηνές τους.
56Και όμως, πείραξαν και παρόξυναν τον Θεό τον ύψιστο, και δεν φύλαξαν τα μαρτύριά του·
57αλλά στράφηκαν, και φέρθηκαν άπιστα, όπως στράφηκαν οι πατέρες τους· στράφηκαν ως στρεβλό τόξο·
58και τον παρόργισαν με τους ψηλούς τους τόπους, και με τα γλυπτά τους τον διέγειραν σε ζηλοτυπία.
59Ο Θεός άκουσε, και οργίστηκε με το παραπάνω, και βδελύχθηκε τον Ισραήλ υπερβολικά·
60και εγκατέλειψε τη σκηνή τού Σηλώ, τη σκηνή όπου κατοίκησε ανάμεσα στους ανθρώπους·
61και παρέδωσε τη δύναμή του σε αιχμαλωσία, και τη δόξα του στο χέρι τού εχθρού·
62και παρέδωσε τον λαό του σε ρομφαία, και οργίστηκε πολύ ενάντια στην κληρονομιά του·
63τους νέους τους, κατέφαγε φωτιά και οι παρθένες τους δεν παντρεύτηκαν·
64οι ιερείς τους έπεσαν με μάχαιρα, και οι χήρες τους δεν πένθησαν.
65Τότε, σηκώθηκε ο Κύριος σαν από ύπνο· σαν άνθρωπος δυνατός που βοά από κρασί·
66και πάταξε τους εχθρούς του προς τα πίσω· έβαλε επάνω τους αιώνια ντροπή.
67Και απέρριψε τη σκηνή τού Ιωσήφ, και δεν διάλεξε τη φυλή τού Εφραϊμ·
68αλλά διάλεξε τη φυλή τού Ιούδα, το βουνό τής Σιών, που το αγάπησε.
69Και οικοδόμησε το αγιαστήριό του σαν ψηλά παλάτια, σαν τη γη, που τη θεμελίωσε στον αιώνα.
70Και διάλεξε τον Δαβίδ τον δούλο του, και τον πήρε από τα κοπάδια των προβάτων·
71τον έφερε πίσω από τα πρόβατα που θηλάζουν, για να ποιμαίνει τον Ιακώβ τον λαό του, και τον Ισραήλ την κληρονομιά του·
72και τους ποίμανε σύμφωνα με την ακακία τής καρδιάς του· και με τη σύνεση των χεριών του τους οδήγησε.