1Ψαλμός τού Δαβίδ. ΣΕ σένα θα κράξω, Κύριε, φρούριό μου· μη σιωπήσεις σε μένα· μήποτε σιωπήσεις σε μένα, και εξομοιωθώ με εκείνους που κατεβαίνουν στον λάκκο.
2Άκουσε τη φωνή των δεήσεών μου, όταν κράζω σε σένα, όταν υψώνω τα χέρια μου προς τον ναό σου τον άγιο.
3Μη με σύρεις με τους ασεβείς, και μ' εκείνους που εργάζονται ανομία, οι οποίοι μιλούν για ειρήνη με τους κοντινούς τους, έχουν όμως κακία μέσα στις καρδιές τους.
4Δώσε σ' αυτούς σύμφωνα με τα έργα τους, και σύμφωνα με την πονηρία των πράξεών τους· σύμφωνα με τα έργα των χεριών τους δώσε σ' αυτούς· απόδωσε σ' αυτούς την ανταμοιβή τους.
5Επειδή, δεν προσέχουν στις πράξεις τού Κυρίου, και στα έργα των χεριών του, θα τους καταγκρεμίσει, και δεν θα τους ανοικοδομήσει.
6Ευλογητός ο Κύριος, επειδή άκουσε τη φωνή των δεήσεών μου.
7Ο Κύριος είναι δύναμή μου, και ασπίδα μου· σ' αυτόν έλπισε η καρδιά μου, και βοηθήθηκα· γι' αυτό, αγαλλίασε η καρδιά μου, και με τις ωδές μου θα τον υμνώ.
8Ο Κύριος είναι δύναμη του λαού του· αυτός είναι και υπεράσπιση της σωτηρίας τού χρισμένου του.
9Σώσε τον λαό σου, και ευλόγησε την κληρονομιά σου· και ποίμαινέ τους, και ύψωσέ τους μέχρι τον αιώνα.