1Μασχίλ τού Δαβίδ· προσευχή
2Τη δέησή μου θα ξεχύσω μπροστά του· τη θλίψη μου θα αναγγείλω μπροστά του.
3Όταν το πνεύμα μου ήταν μέσα μου καταθλιμμένο, τότε εσύ γνώρισες τον δρόμο μου. Έκρυψαν παγίδα για μένα, στον δρόμο που περπατούσα.
4Έβλεπα προς τα δεξιά, και παρατηρούσα, και δεν υπήρχε κάποιος που να με γνωρίζει· το καταφύγιο χάθηκε από μένα, δεν υπήρχε κανένας που να αναζητάει την ψυχή μου.
5Σε σένα, Κύριε, έκραξα, και είπα: Εσύ είσαι η καταφυγή μου, η μερίδα μου στη γη των ζωντανών ανθρώπων.
6Πρόσεξε στη φωνή μου, επειδή ταλαιπωρούμαι υπερβολικά· ελευθέρωσέ με από εκείνους που με καταδιώκουν, επειδή είναι δυνατότεροί μου.
7Βγάλε την ψυχή μου από τη φυλακή, για να δοξολογώ το όνομά σου. Οι δίκαιοι θα με περικυκλώσουν, όταν με ανταμείψεις.