1ΣΤΑ ποτάμια τής Βαβυλώνας, εκεί καθήσαμε, και κλάψαμε, όταν θυμηθήκαμε τη Σιών.
2Στις ιτιές, που είναι μέσα σ' αυτή, κρεμάσαμε τις κιθάρες μας.
3Επειδή, αυτοί που μας αιχμαλώτισαν, εκεί ζήτησαν από μας λόγια ασμάτων· κι αυτοί που μας ερήμωσαν, ζήτησαν ύμνο, λέγοντας: Ψάλτε σε μας από τις ωδές τής Σιών.
4Πώς να ψάλουμε την ωδή τού Κυρίου σε ξένη γη;
5Αν σε λησμονήσω, Ιερουσαλήμ, ας λησμονήσει το δεξί μου χέρι!
6Ας κολληθεί η γλώσσα μου στον ουρανίσκο μου, αν δεν σε θυμάμαι· αν δεν προτάξω την Ιερουσαλήμ στην αρχή τής ευφροσύνης μου!
7Θυμήσου, Κύριε, τους γιους τού Εδώμ, που την ημέρα τής Ιερουσαλήμ έλεγαν: Κατεδαφίστε την, κατεδαφίστε την, μέχρι τα θεμέλιά της.
8Θυγατέρα τής Βαβυλώνας, που πρόκειται να ερημωθείς, μακάριος εκείνος που θα σου ανταποδώσει την ανταμοιβή των όσων έκανες σε μας!
9Μακάριος εκείνος που θα πιάσει και θα ρίξει τα νήπιά σου επάνω στην πέτρα!