1Ψαλμός τού Δαβίδ. ΕΛΕΟΣ και κρίση θα ψάλλω· σε σένα, Κύριε, θα ψαλμωδώ.
2Θα είμαι συνετός σε άμωμο δρόμο· πότε θάρθεις σε μένα; Θα περπατώ με ακεραιότητα της καρδιάς μου, μέσα στον οίκο μου.
3Δεν θα βάλω μπροστά στα μάτια μου πονηρό πράγμα· μισώ εκείνους που πράττουν παρανομίες· τίποτε απ' αυτά δεν θα κολληθεί σε μένα.
4Η διεστραμμένη καρδιά θα αποβληθεί από μένα· τον πονηρό δεν θα τον γνωρίζω.
5Εκείνον που καταλαλεί κρυφά τον πλησίον του, αυτόν θα τον εξολοθρεύω· εκείνον που έχει υπερήφανο βλέμμα, και υπερήφανη καρδιά, αυτόν δεν θα τον υποφέρω.
6Τα μάτια μου θα είναι επάνω στους πιστούς τής γης, για να συγκατοικούν μαζί μου· εκείνος που περπατάει σε άμωμο δρόμο, αυτός θα με υπηρετεί.
7Δεν θα κατοικεί στο μέσον τού οίκου μου εκείνος που εργάζεται την απάτη· εκείνος που μιλάει το ψέμα δεν θα στερεωθεί μπροστά στα μάτια μου.
8Κάθε πρωί θα εξολοθρεύω όλους τούς ασεβείς τής γης, για να κόψω ολοκληρωτικά από την πόλη τού Θεού όλους τούς εργάτες τής ανομίας.