1ΚΑΙ οι γιοι τού Ρουβήν, και οι γιοι τού Γαδ, είχαν ένα υπερβολικά μεγάλο πλήθος από κτήνη· και όταν είδαν τη γη Ιαζήρ, και τη γη Γαλαάδ, ότι, να, ο τόπος ήταν τόπος για κτήνη,
2οι γιοι του Γαδ, και οι γιοι του Ρουβήν, αφού ήρθαν στον Μωυσή, και στον Ελεάζαρ, τον ιερέα, και στους άρχοντες της συναγωγής, είπαν:
3Η Αταρώθ, και η Δαιβών, και η Ιαζήρ, και Νιμρά, και η Εσεβών, και η Ελεαλή, και η Σεβάμ, και η Νεβώ, και η Βαιών,
4η γη που ο Κύριος πάταξε μπροστά στη συναγωγή τού Ισραήλ, είναι γη κτηνοτροφική, και οι δούλοι σου έχουν κτήνη·
5γι' αυτό, είπαν, αν βρήκαμε χάρη μπροστά σου, ας δοθεί η γη στους δούλους σου για ιδιοκτησία· μη μας περάσεις πέρα από τον Ιορδάνη.
6Και ο Μωυσής είπε στους γιους τού Γαδ, και στους γιους τού Ρουβήν: Οι αδελφοί σας θα πάνε σε πόλεμο, κι εσείς θα μείνετε εδώ;
7Και γιατί δειλιάζετε την καρδιά των γιων Ισραήλ, για να μη περάσουν στη γη, που ο Κύριος τους έδωσε;
8Έτσι έκαναν οι πατέρες σας, όταν τους έστειλα από την Κάδης-βαρνή για να δουν τη γη·
9και ανέβηκαν μέχρι τη φάραγγα Εσχώλ, και αφού είδαν τη γη, δείλιασαν την καρδιά των γιων Ισραήλ, για να μη μπουν μέσα στη γη, που ο Κύριος τους έδωσε·
10και άναψε η οργή τού Κυρίου εκείνη την ημέρα, και ορκίστηκε, λέγοντας:
11Οι άνδρες, που ανέβηκαν από την Αίγυπτο, από 20 χρόνων κι επάνω, δεν θα δουν τη γη, που ορκίστηκα στον Αβραάμ, στον Ισαάκ, και στον Ιακώβ· επειδή, δεν με ακολούθησαν ολοκληρωτικά·
12εκτός από τον Χάλεβ, τον γιο τού Ιεφοννή, τον Κενεζίτη, και τον Ιησού, τον γιο τού Ναυή· επειδή, ακολούθησαν ολοκληρωτικά τον Κύριο.
13Και άναψε η οργή τού Κυρίου ενάντια στον Ισραήλ, και τους έκανε να περιπλανιόνται στην έρημο 40 χρόνια, μέχρις ότου εξολοθρεύτηκε ολόκληρη η γενεά, που είχε πράξει αυτό το κακό μπροστά στον Κύριο.
14Και δέστε, εσείς σωθήκατε αντί των πατέρων σας, γενεά αμαρτωλών ανθρώπων, για να ανάψετε περισσότερο τη φλόγα τής οργής τού Κυρίου ενάντια στον Ισραήλ.
15Επειδή, αν παρεκκλίνετε απ' αυτόν, θα αφήσει ξανά, για άλλη μια φορά, τον Ισραήλ μέσα στην έρημο, και θα εξολοθρεύσετε ολόκληρον αυτό τον λαό.
16Και ήρθαν σ' αυτόν, και του είπαν: Θα οικοδομήσουμε εδώ μάντρες για τα κτήνη μας, και πόλεις για τα παιδιά μας·
17εμείς, όμως, οπλισμένοι, θα προχωρούμε πρόθυμοι μπροστά από τους γιους Ισραήλ, μέχρις ότου τούς φέρουμε στον τόπο τους· και τα παιδιά μας θα κατοικούν σε περιτειχισμένες πόλεις, εξαιτίας των κατοίκων τού τόπου·
18δεν θα επιστρέψουμε στα σπίτια μας, μέχρις ότου οι γιοι Ισραήλ κληρονομήσουν κάθε ένας την κληρονομιά του·
19επειδή, εμείς δεν θα κληρονομήσουμε μαζί τους πέρα από τον Ιορδάνη, και επέκεινα· για τον λόγο ότι, η κληρονομιά μας έπεσε σε μας από την εδώ πλευρά τού Ιορδάνη, ανατολικά.
20Και ο Μωυσής είπε σ' αυτούς: Αν κάνετε σύμφωνα με τούτο τον λόγο, αν προχωρείτε οπλισμένοι μπροστά στον Κύριο για πόλεμο,
21και διαβείτε όλοι οπλισμένοι τον Ιορδάνη μπροστά στον Κύριο, μέχρις ότου εκδιώξει τους εχθρούς του από μπροστά του,
22και η γη υποταχθεί μπροστά στον Κύριο· τότε, μετά απ' αυτά θα επιστρέψετε, και θα είστε αθώοι μπροστά στον Κύριο, και μπροστά στον Ισραήλ, και θα έχετε αυτή τη γη για ιδιοκτησία σας μπροστά στον Κύριο·
23αν, όμως, δεν κάνετε έτσι, δέστε, θα αμαρτήσετε μπροστά στον Κύριο, και να είστε βέβαιοι ότι η αμαρτία σας θα σας βρει·
24οικοδομήστε πόλεις για τα παιδιά σας, και μάντρες για τα πρόβατά σας, και κάντε εκείνο που βγήκε από το στόμα σας.
25Και οι γιοι τού Γαδ, και οι γιοι τού Ρουβήν είπαν στον Μωυσή, τα εξής: Οι δούλοι σου θα κάνουν όπως τους προστάζει ο κύριός μου·
26τα παιδιά μας, οι γυναίκες μας, τα κοπάδια μας, και όλα τα κτήνη μας, θα μένουν εδώ, στις πόλεις τού Γαλαάδ·
27οι δούλοι σου, όμως, θα διαβούν όλοι οπλισμένοι, παραταγμένοι μπροστά στον Κύριο σε μάχη, καθώς λέει ο κύριός μου.
28Τότε, ο Μωυσής έδωσε προσταγή γι' αυτούς στον Ελεάζαρ, τον ιερέα, και στον Ιησού, τον γιο τού Ναυή, και στους αρχηγούς των πατριών των φυλών των γιων Ισραήλ·
29και ο Μωυσής είπε σ' αυτούς: Αν οι γιοι τού Γαδ και οι γιοι τού Ρουβήν διαβούν μαζί σας τον Ιορδάνη, όλοι οπλισμένοι σε μάχη, μπροστά στον Κύριο, και η γη κατακυριευθεί μπροστά σας, τότε θα τους δώσετε τη γη Γαλαάδ για ιδιοκτησία·
30αν, όμως, δεν θέλουν να διαβούν οπλισμένοι μαζί σας, τότε θα πάρουν κληρονομιά ανάμεσά σας στη γη Χαναάν.
31Και αποκρίθηκαν οι γιοι τού Γαδ και οι γιοι τού Ρουβήν, τα εξής: Καθώς ο Κύριος είπε στους δούλους σου, έτσι θα κάνουμε·
32εμείς θα διαβούμε οπλισμένοι μπροστά στον Κύριο στη γη Χαναάν, για να έχουμε την ιδιοκτησία τής κληρονομιάς μας από την εδώ πλευρά τού Ιορδάνη.
33Και ο Μωυσής έδωσε σ' αυτούς, στους γιους τού Γαδ, και στους γιους τού Ρουβήν, και στη μισή φυλή τού Μανασσή, γιου τού Ιωσήφ, το βασίλειο του Σηών, του βασιλιά των Αμορραίων, και το βασίλειο του Ωγ, του βασιλιά τής Βασάν, τη γη, μαζί με τις πόλεις της στα
34Και οι γιοι τού Γαδ οικοδόμησαν τη Δαιβών και την Αταρώθ, και την Αροήρ,
35και την Ατρώθ, τη Σοφάν, και την Ιαζήρ, και την Ιογβεά,
36και τη Βαιθ-νιμρά, και τη Βαιθ-αράν, πόλεις οχυρές, και μάντρες προβάτων.
37Και οι γιοι τού Ρουβήν οικοδόμησαν την Εσεβών, και την Ελεαλή, και την Κιριαθαϊμ,
38και τη Νεβώ, και τη Βάαλ-μεών, (μετατρέποντας τα ονόματά τους), και τη Σιβμά· και έδωσαν στις πόλεις, που οικοδόμησαν, άλλα ονόματα.
39Και οι γιοι τού Μαχείρ, γιου τού Μανασσή, πήγαν στη Γαλαάδ, και την κυρίευσαν, αφού έδιωξαν τον Αμορραίο, που ήταν σ' αυτή.
40Και ο Μωυσής έδωσε τη Γαλαάδ στον Μαχείρ, τον γιο τού Μανασσή· και κατοίκησε σ' αυτή.
41Και ο Ιαείρ, ο γιος τού Μανασσή, πήγε και κυρίευσε τις μικρές πόλεις της· και τις ονόμασε Αβώθ-ιαείρ.
42Και ο Νοβά πήγε και κυρίευσε την Καινάθ, και τα χωριά της· και την ονόμασε Νοβά, από το δικό του όνομα.