1ΔΕΝ θα σιωπήσω για τη Σιών, και δεν θα ησυχάσω για την Ιερουσαλήμ, μέχρις ότου η δικαιοσύνη της βγει σαν λάμψη, και η σωτηρία της σαν λαμπάδα που καίγεται.
2Και τα έθνη θα δουν τη δικαιοσύνη σου, και όλοι οι βασιλιάδες τη δόξα σου· και θα ονομαστείς με νέο όνομα, που θα το ονομάσει το στόμα τού Κυρίου.
3Και θα είσαι στεφάνι δόξας στο χέρι τού Κυρίου, και βασιλικό διάδημα στην παλάμη τού Θεού σου.
4Δεν θα ονομαστείς πλέον: Εγκαταλειμμένη· ούτε η γη σου θα ονομαστεί πλέον: Ερημωμένη· αλλά, θα ονομαστείς: Η ευδοκία μου μέσα σ' αυτή· και η γη σου: Η νυμφευμένη· επειδή, ο Κύριος ευδόκησε επάνω σε σένα, και η γη σου θα είναι νυμφευμένη.
5Επειδή, όπως ο νέος νυμφεύεται με παρθένα, έτσι και οι γιοι σου θα συνοικούν μαζί σου· και όπως ο νυμφίος ευφραίνεται στη νύφη, έτσι και ο Θεός σου θα ευφρανθεί σε σένα.
6Επάνω στα τείχη σου, Ιερουσαλήμ, κατέστησα φύλακες, που ποτέ δεν θα σιωπούν, ούτε ημέρα ούτε νύχτα· όσοι ανακαλείτε τον Κύριο, μη φυλάττετε σιωπή.
7Και μη δίνετε σ' αυτόν ανάπαυση, μέχρις ότου συστήσει, και μέχρις ότου κάνει την Ιερουσαλήμ αίνεση επάνω στη γη.
8Ο Κύριος ορκίστηκε στο δεξί του χέρι και στον βραχίονα της δύναμής του: Δεν θα δώσω πλέον το σιτάρι σου τροφή στους εχθρούς σου· και οι γιοι τού αλλογενή δεν θα πίνουν το κρασί σου, για το οποίο μόχθησες·
9αλλ' αυτοί που θερίζουν, θα το τρώνε, και θα αινούν τον Κύριο· κι αυτοί που τρυγούν, θα το πίνουν στις αυλές τής αγιότητάς μου.
10Περάστε, περάστε διαμέσου των πυλών· ετοιμάστε τον δρόμο τού λαού· επισκευάστε, επισκευάστε τον δρόμο· πετάξτε έξω τις πέτρες· υψώστε σημαία προς τους λαούς.
11Δέστε, ο Κύριος διακήρυξε μέχρι τα άκρα τής γης: Πείτε στη θυγατέρα Σιών: Δες, ο Σωτήρας σου έρχεται· δεστε, ο μισθός του είναι μαζί του, και το έργο του μπροστά του.
12Και θα τους ονομάσουν: Ο άγιος λαός, Ο λυτρωμένος λαός τού Κυρίου· κι εσύ θα ονομαστείς: Επιζητούμενη Πόλη, όχι εγκαταλειμμένη.