1ΜΗ χαίρεσαι, Ισραήλ, ούτε να ευφραίνεσαι, όπως οι λαοί· επειδή, πόρνευσες ξεκλίνοντας από τον Θεό σου· αγάπησες μισθώματα σε κάθε αλώνι σιταριού.
2Το αλώνι και ο ληνός δεν θα τους θρέψουν, και το κρασί θα λείψει απ' αυτούς.
3Δεν θα κατοικήσουν στη γη τού Κυρίου· ο Εφραϊμ, όμως, θα επιστρέψει στην Αίγυπτο, και θα φάνε ακάθαρτα στην Ασσυρία·
4σπονδές κρασιού δεν θα προσφέρουν στον Κύριο ούτε θα είναι σ' αυτόν αρεστοί· οι θυσίες τους θα είναι σ' αυτούς σαν το ψωμί εκείνων που πενθούν· όλοι όσοι τις τρώνε, θα μολυνθούν· επειδή, δικό τους ψωμί υπέρ τής ψυχής τους δεν θα μπει μέσα στον οίκο τού Κυ
5Τι θα κάνετε σε ημέρα πανήγυρης, και σε ημέρα γιορτής τού Κυρίου;
6Επειδή, δέστε, έφυγαν για την ταλαιπωρία· η Αίγυπτος θα τους συγκεντρώσει, η Μέμφιδα θα τους θάψει· τα επιθυμητά τους με ασήμι, θα τα κληρονομήσουν οι τσουκνίδες· αγκάθια θα είναι στις σκηνές τους.
7Ήρθαν οι ημέρες τής επίσκεψης, ήρθαν οι ημέρες τής ανταπόδοσης· ο Ισραήλ θα το γνωρίσει· ο προφήτης είναι άφρονας, ο πνευματέμφορος άνθρωπος μαινόμενος, εξαιτίας τού πλήθους τής ανομίας σου, και του μεγάλου μίσους εναντίον σου.
8Ο φρουρός τού Εφραϊμ ήταν αυτός μαζί με τον Θεό μου, και ο προφήτης έγινε παγίδα ενός παγιδευτή πουλιών σε όλους τούς δρόμους του, και μίσος στον οίκο τού θεού του.
9Διαφθάρηκαν βαθιά, όπως στις ημέρες τής Γαβαά· γι' αυτό, θα θυμηθεί την ανομία τους, θα επισκεφθεί τις αμαρτίες τους.
10Βρήκα τον Ισραήλ σαν σταφύλι στην έρημο· είδα τους πατέρες σας σαν τα πρωτογεννήματα της συκιάς, στην αρχή της· αυτοί, όμως, πήγαν στον Βέελ-φεγώρ, και αφιερώθηκαν στη ντροπή· και έγιναν βδελυκτοί, όπως το αντικείμενο της αγάπης τους.
11Και για τον Εφραϊμ, σαν πουλί η δόξα τους θα πετάξει, από τη γέννα, και από τη μήτρα, και από τη σύλληψη·
12αλλά, και αν εκθρέψουν τα παιδιά τους, θα τους ατεκνώσω, ώστε να μη μείνει άνθρωπος, επειδή αλλοίμονο ακόμα σ' αυτούς, όταν αποσυρθώ απ' αυτούς.
13Ο Εφραϊμ μού φαινόταν σαν την Τύρο, φυτεμένος σε τόπο ευχάριστο· όμως, ο Εφραϊμ θα βγάλει τα παιδιά του για τον φονιά.
14Δώσε σ' αυτούς, Κύριε· τι θα δώσεις; Δώσε σ' αυτούς μήτρα που αποβάλλει, και ξερούς μαστούς.
15Όλη η κακία τους είναι στα Γάλγαλα· επειδή, εκεί τους μίσησα· εξαιτίας τής κακίας των πράξεών τους θα τους εξώσω από τον οίκο μου· δεν θα τους αγαπώ πλέον· όλοι οι άρχοντές τους είναι αποστάτες.
16Ο Εφραϊμ πατάχτηκε· η ρίζα τους ξεράθηκε. καρπό δεν θα κάνουν· ακόμα κι αν γεννήσουν, θα θανατώσω τα επιθυμητά τής μήτρας τους.
17Ο Θεός μου θα τους απορρίψει, επειδή δεν τον άκουσαν· και θα είναι πλανώμενοι ανάμεσα στα έθνη.