1ΚΑΙ έγινε σε μένα λόγος τού Κυρίου, λέγοντας:
2Γιε ανθρώπου, πες στον ηγεμόνα τής Τύρου: Έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός: Επειδή υψώθηκε η καρδιά σου, και είπες: Εγώ είμαι θεός, κάθομαι επάνω στην καθέδρα τού Θεού, στην καρδιά των θαλασσών· ενώ είσαι άνθρωπος, και όχι Θεός· και έκανες την καρδιά σου σαν καρ
3δες, εσύ είσαι σοφότερος από τον Δανιήλ· κανένα μυστήριο δεν είναι κρυμμένο από σένα·
4με τη σοφία σου και με τη σύνεσή σου έκανες δύναμη για τον εαυτό σου, και στους θησαυρούς σου απέκτησες χρυσάφι και ασήμι·
5με τη μεγάλη σου σοφία αύξησες τα πλούτη σου διαμέσου τού εμπορίου, και η καρδιά σου υψώθηκε εξαιτίας τής δύναμής σου·
6γι' αυτό, έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός: Επειδή, έκανες την καρδιά σου σαν καρδιά Θεού:
7Δες, γι' αυτό θα φέρω ξένους εναντίον σου, τους τρομερότερους από τα έθνη· και θα βγάλουν τα ξίφη τους ενάντια στην ωραιότητα της σοφίας σου, και θα μολύνουν τη λαμπρότητά σου.
8Θα σε κατεβάσουν στον λάκκο, και θα πεθάνεις με τον θάνατο εκείνων, που θα φονευθούν στην καρδιά των θαλασσών.
9Θα λες ακόμα μπροστά σ' αυτόν που σε φονεύει: Εγώ είμαι θεός, ενώ είσαι άνθρωπος, και όχι θεός, στα χέρια εκείνου ο οποίος σε φονεύει;
10Θα θανατωθείς με θάνατο απερίτμητων με το χέρι των ξένων· επειδή, εγώ μίλησα, λέει ο Κύριος ο Θεός.
11Και έγινε σε μένα λόγος τού Κυρίου, λέγοντας:
12Γιε ανθρώπου, ανάλαβε θρήνον ενάντια στον βασιλιά τής Τύρου, και πες του: Έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός: Εσύ επισφράγισες τα πάντα, είσαι γεμάτος σοφία, και τέλειος σε ωραιότητα.
13Στάθηκες στην Εδέμ, στον παράδεισο του Θεού· Ήσουν περισκεπασμένος από κάθε πολύτιμη πέτρα, Από σάρδιο, τοπάζιο, και διαμάντι, βηρύλλιο, όνυχα, και ίασπη, σάπφειρο, σμάραγδο και άνθρακα, και χρυσάφι· Η υπηρεσία των τυμπάνων σου και των αυλών σου ήταν ετοι
14Ήσουν χρισμένο χερούβ, για να επισκιάζεις· και εγώ σε έστησα· Ήσουν στο άγιο βουνό τού Θεού· περπατούσες ανάμεσα σε πύρινες πέτρες.
15Ήσουν τέλειος στους δρόμους σου, από την ημέρα που κτίστηκες, μέχρις ότου βρέθηκε μέσα σε σένα αδικία.
16Από το πλήθος τού εμπορίου σου γέμισαν το εσωτερικό σου από ανομία, και αμάρτησες· Γι' αυτό, θα σε απορρίψω από το βουνό τού Θεού ως βέβηλον· και θα σε οδηγήσω μέσα από τις πύρινες πέτρες σε απώλεια, χερούβ που επισκιάζεις.
17Η καρδιά σου υψώθηκε, εξαιτίας τής ωραιότητάς σου· έφθειρες τη σοφία σου, εξαιτίας τής λαμπρότητάς σου· Θα σε ρίξω καταγής· θα σε εκθέσω μπροστά στους βασιλιάδες, για να βλέπουν σε σένα.
18Βεβήλωσες τα ιερά σου εξαιτίας τού πλήθους των αμαρτιών σου, εξαιτίας των αδικιών τού εμπορίου σου· Γι' αυτό, θα βγάλω φωτιά από ανάμεσά σου, η οποία θα σε καταφάει· Και θα σε κάνω στάχτη επάνω στη γη, μπροστά σε όλους εκείνους, που σε βλέπουν.
19Όλοι εκείνοι που σε γνωρίζουν ανάμεσα στους λαούς, θα εκπλαγούν για σένα· Θα είσαι φρίκη, και δεν θα υπάρξεις μέχρι τον αιώνα.
20Και έγινε σε μένα λόγος τού Κυρίου, λέγοντας:
21Γιε ανθρώπου, στήριξε το πρόσωπό σου ενάντια στη ΣΙΔΩΝΑ, και προφήτευσε εναντίον της,
22και πες: Έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός: Δες, εγώ είμαι εναντίον σου, Σιδώνα· και θα δοξαστώ στο μέσον σου· και θα γνωρίσουν ότι εγώ είμαι ο Κύριος, όταν εκτελέσω σ' αυτή κρίσεις, και αγιαστώ μέσα σ' αυτή.
23Επειδή, εγώ θα στείλω σ' αυτή θανατικό, και αίμα στους δρόμους της· και οι τραυματισμένοι της θα πέσουν στο μέσον της με μάχαιρα, που θάρθει επάνω της από ολόγυρα· και θα γνωρίσουν ότι εγώ είμαι ο Κύριος.
24Και δεν θα είναι πλέον στον οίκο Ισραήλ σκόλοπας πικρίας, και αγκάθι οδύνης από όλους όσοι είναι γύρω τους, που τους καταφρονούν· και θα γνωρίσουν ότι εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός.
25Έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός: Όταν συγκεντρώσω τον οίκο Ισραήλ από τους λαούς, ανάμεσα στους οποίους είναι διασκορπισμένοι, και αγιαστώ σ' αυτούς μπροστά στα έθνη, τότε θα κατοικήσουν στη γη τους, που είχα δώσει στον δούλο μου Ιακώβ.
26Και θα κατοικήσουν μέσα σ' αυτή με ασφάλεια, και θα κτίσουν σπίτια, και θα φυτέψουν αμπελώνες· ναι, θα κατοικήσουν με ασφάλεια, όταν εκτελέσω κρίσεις επάνω σε όλους εκείνους που τους καταφρόνησαν, ολόγυρά τους· και θα γνωρίσουν ότι εγώ είμαι ο Κύριος ο Θε