1ΚΑΙ έγινε σε μένα λόγος τού Κυρίου, λέγοντας:
2Γιε ανθρώπου, στήριξε το πρόσωπό σου προς την Ιερουσαλήμ, και στάλαξε έναν λόγο προς τους άγιους τόπους, και προφήτευσε ενάντια στη γη τού Ισραήλ,
3και πες προς τη γη Ισραήλ: Έτσι λέει ο Κύριος. Δες, εγώ είμαι εναντίον σου, και θα σύρω τη μάχαιρά μου από τη θήκη της, και θα αποκόψω από σένα τον δίκαιο και τον ασεβή.
4Και επειδή θα αποκόψω από σένα τον δίκαιο και τον ασεβή, γι' αυτό θα βγει η μάχαιρά μου από τη θήκη της ενάντια σε κάθε σάρκα, από τον νότο μέχρι τον βορρά·
5και θα γνωρίσουν, κάθε σάρκα, ότι εγώ ο Κύριος έσυρα τη μάχαιρά μου από τη θήκη της· δεν θα επιστρέψει πλέον.
6Γι' αυτό, εσύ, γιε ανθρώπου, στέναξε μαζί με συντριμμό τής οσφύος σου· και με πικρία στέναξε μπροστά τους.
7Και όταν σου πουν: Γιατί στενάζεις εσύ; Θα απαντήσεις: Για την αγγελία, ότι έρχεται· και κάθε καρδιά θα λιώσει, και όλα τα χέρια θα παραλύσουν, και κάθε πνεύμα θα λιποθυμήσει, και όλα τα γόνατα θα ρεύσουν σαν νερό· δέστε, έρχεται, και θα γίνει, λέει ο Κύρ
8Και έγινε σε μένα λόγος τού Κυρίου, λέγοντας:
9Γιε ανθρώπου, προφήτευσε, και πες: Έτσι λέει ο Κύριος. Πες: Ρομφαία, ρομφαία ακονίζεται, και μάλιστα στιλβώνεται·
10ακονίζεται για να κάνει σφαγή· στιλβώνεται, για να αστράφτει. Μπορούμε, λοιπόν, να είμαστε εύθυμοι; Αυτή είναι η ράβδος τού γιου μου, που καταφρονεί κάθε ξύλο.
11Και την έδωσε να στιλβωθεί, για να κρατιέται στο χέρι· αυτή η ρομφαία είναι ακονισμένη και στιλβωμένη, για να δοθεί στο χέρι τού σφαγέα.
12Βόησε και ολόλυξε, γιε ανθρώπου· επειδή, αυτή είναι ενάντια στον λαό μου, είναι ενάντια σε όλους τους άρχοντες του Ισραήλ· τρόμος θα πέσει επάνω στον λαό μου εξαιτίας τής ρομφαίας· γι' αυτό χτύπα επάνω στον μηρό σου.
13Επειδή, είναι εξέταση· και τι; Βέβαια, και η ράβδος που καταφρονεί δεν θα υπάρχει, λέει ο Κύριος ο Θεός.
14Γι' αυτό, εσύ, γιε ανθρώπου, προφήτευσε, και χτύπα με κρότο χέρι επάνω σε χέρι, και η ρομφαία ας διπλασιαστεί, ας τριπλασιαστεί η ρομφαία των τραυματισμένων· αυτή είναι η ρομφαία των μεγάλων τραυματιών, που θα διαπεράσει μέχρι μέσα στα ενδόμυχά τους.
15Έφερα επάνω τους το κόψιμο της ρομφαίας, επάνω σε όλες τις πύλες τους, για να λιώσει κάθε καρδιά, και να πληθύνει ο όλεθρος. Αλλοίμονο! Ετοιμάστηκε για να γυαλίζει, ακονίστηκε για σφαγή.
16Σφίξου, ρομφαία, να επιτεθείς δεξιά, αριστερά, όπου στραφεί το πρόσωπό σου.
17Και εγώ, ακόμα, θα χτυπήσω με κρότο το χέρι μου επάνω στο χέρι μου, και θα αναπαύσω τον θυμό μου· εγώ μίλησα, ο Κύριος.
18ΚΑΙ έγινε σε μένα λόγος τού Κυρίου, λέγοντας:
19Κι εσύ, γιε ανθρώπου, διόρισε για τον εαυτό σου δύο δρόμους, για να περάσει η ρομφαία τού βασιλιά τής Βαβυλώνας· και οι δύο θα βγαίνουν από την ίδια γη· και κάνε τόπο, και να τον κάνεις στην αρχή τού δρόμου τής πόλης.
20Διόρισε δρόμο για να περάσει η ρομφαία στη Ραββά των γιων Αμμών, και στην Ιουδαία προς την Ιερουσαλήμ, την οχυρωμένη.
21Επειδή, ο βασιλιάς τής Βαβυλώνας στάθηκε στο δίστρατο, στην αρχή των δύο δρόμων, για να ρωτήσει τους μάντεις· ανακάτεψε τα βέλη της μαντείας, ρώτησε τα γλυπτά, παρατήρησε το συκώτι.
22Προς τα δεξιά του έγινε ο χρησμός για την Ιερουσαλήμ, για να στήσει τα κριάρια, για να ανοίξει το στόμα για σφαγή, να υψώσει τη φωνή με αλαλαγμό, να στήσει κριάρια ενάντια στις πύλες, να κάνει προχώματα, να οικοδομήσει προμαχώνες.
23Όμως, αυτό θα είναι σ' αυτούς σαν μάταιη μαντεία, στα μάτια εκείνων, που έκαναν προς αυτούς όρκους· αυτός, όμως, θα τους θυμίσει την ανομία τους, για να πιαστούν.
24Γι' αυτό, έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός: Επειδή, κάνατε νάρθει σε ενθύμηση η ανομία σας, όταν οι παραβάσεις σας ανακαλύφθηκαν, ώστε να φανερωθούν τα αμαρτήματά σας σε όλες τις πράξεις σας· επειδή, ήρθατε σε ενθύμηση, θα σας πιάσουν με τα χέρια.
25Κι εσύ, βέβηλε, ασεβή, ηγεμόνα του Ισραήλ, για τον οποίο ήρθε η ημέρα, όταν η ανομία έφτασε στο τέλος,
26έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός: Σήκωσε το διάδημα, και αφαίρεσε το στέμμα· αυτό δεν θα είναι τέτοιο· ο ταπεινός θα υψωθεί, και ο υψηλός θα ταπεινωθεί.
27Θα το ανατρέψω, θα το ανατρέψω, θα το ανατρέψω, και δεν θα υπάρχει, μέχρις ότου έρθει εκείνος στον οποίο ανήκει· και θα το δώσω σ' αυτόν.
28Κι εσύ, γιε ανθρώπου, προφήτευσε, και πες: Έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός, για τους γιους Αμμών, και για τον ονειδισμό τους· και πες: Η ρομφαία, η ρομφαία είναι γυμνωμένη, στιλβωμένη για τη σφαγή, για να εξολοθρεύσει, λάμποντας,
29ενώ βλέπουν μάταιες οράσεις για σένα, ενώ μαντεύουν για σένα ψέμα, για να σε βάλουν επάνω στον τράχηλο των τραυματισμένων, των ασεβών, για τους οποίους ήρθε η ημέρα, όταν η ανομία τους έφτασε στο τέλος.
30Επίστρεψέ την στη θήκη της. Θα σε κρίνω στον τόπο όπου κτίστηκες, στη γη τής γέννησής σου.
31Και θα ξεχύνω την οργή μου επάνω σου· μέσα στη φωτιά τής οργής μου θα φυσήξω επάνω σου· και θα σε παραδώσω στα χέρια άγριων ανδρών, που χαλκεύουν όλεθρο.
32Θα γίνεις τροφή φωτιάς· το αίμα σου θα είναι στο μέσον τής γης σου· δεν θα υπάρχει πλέον ανάμνηση για σένα· εγώ μίλησα, ο Κύριος.