1ΚΑΙ έγινε σε μένα λόγος τού Κυρίου, λέγοντας:
2Γιε ανθρώπου, τι θα ήταν το ξύλο τής αμπέλου απέναντι σε κάθε άλλο ξύλο, τα κλήματα απέναντι σε ό,τι είναι μέσα στα ξύλα τού δρυμού;
3Θα έπαιρναν απ' αυτή ξύλο για να μεταχειριστούν σε εργασία; Ή, θα έπαιρναν απ' αυτή έναν πάσσαλο, για να κρεμάσουν σ' αυτόν κάποιο σκεύος;
4Δες, ρίχνεται στη φωτιά για να καταναλωθεί· η φωτιά κατατρώει και τις δύο άκρες τους, αλλά και το μεσαίο του μέρος κατακαίγεται· θα είναι χρήσιμο σε εργασία;
5Δες, όταν ήταν ακέραιο, δεν χρησίμευε σε εργασία· πόσο λιγότερο θα είναι χρήσιμο για εργασία, αφού το κατέφαγε η φωτιά, και κάηκε;
6Γι' αυτό, έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός: Όπως είναι το ξύλο τής αμπέλου μέσα στα ξύλα τού δρυμού, που το παρέδωσα στη φωτιά για να καταναλωθεί, έτσι θα παραδώσω αυτούς που κατοικούν την Ιερουσαλήμ.
7Και θα στήσω το πρόσωπό μου εναντίον τους· θα βγουν έξω από τη φωτιά, και η φωτιά θα τους καταφάει· και όταν στήσω το πρόσωπό μου εναντίον τους, θα γνωρίσετε ότι εγώ είμαι ο Κύριος.
8Και θα παραδώσω τη γη σε αφανισμό, επειδή έγιναν παραβάτες, λέει ο Κύριος ο Θεός.