1Όταν βγεις σε μάχη ενάντια στους εχθρούς σου, και δεις άλογα, και άμαξες, και λαό περισσότερο από σένα, μη τους φοβηθείς· επειδή, ο Κύριος ο Θεός σου, που σε ανέβασε από τη γη τής Αιγύπτου, είναι μαζί σου.
2Και όταν πλησιάσετε στη μάχη, ο ιερέας θα προσέλθει, και θα μιλήσει στον λαό,
3και θα τους πει: Άκου, Ισραήλ· εσείς πλησιάζετε σήμερα σε μάχη ενάντια στους εχθρούς σας· ας μη δειλιάσει η καρδιά σας, μη φοβηθείτε ούτε να τρομάξετε ούτε να εκπλαγείτε από το πρόσωπό τους·
4επειδή, ο Κύριος ο Θεός σας είναι αυτός που προπορεύεται μαζί σας, για να πολεμήσει για σας ενάντια στους εχθρούς σας, για να σας σώσει.
5Και οι άρχοντες θα μιλήσουν στον λαό, λέγοντας: Ποιος άνθρωπος οικοδόμησε καινούργιο σπίτι, και δεν έκανε τον εγκαινιασμό του; Ας αναχωρήσει, και ας επιστρέψει στο σπίτι του, μήπως και πεθάνει στη μάχη, και το εγκαινιάσει άλλος άνθρωπος.
6Και ποιος άνθρωπος φύτεψε αμπελώνα, και δεν ευφράνθηκε απ' αυτόν; Ας αναχωρήσει, και ας επιστρέψει στο σπίτι του, μήπως και πεθάνει στη μάχη, και ευφρανθεί απ' αυτόν άλλος άνθρωπος.
7Και ποιος άνθρωπος αρραβωνιάστηκε γυναίκα, και δεν την πήρε; Ας αναχωρήσει, και ας επιστρέψει στο σπίτι του, μήπως και πεθάνει στη μάχη, και την πάρει άλλος άνθρωπος.
8Και οι άρχοντες θα μιλήσουν ακόμα στον λαό, και θα πουν: Ποιος άνθρωπος είναι δειλός και λιπόψυχος; Ας αναχωρήσει, και ας επιστρέψει στο σπίτι του, για να μη δειλιάσει η καρδιά των αδελφών του, όπως η δική του καρδιά.
9Και αφού οι άρχοντες τελειώσουν στο να μιλούν στον λαό, θα καταστήσουν αρχηγούς στα στρατεύματα, για να προϊστανται στον λαό.
10Όταν πλησιάσεις σε πόλη για να πολεμήσεις εναντίον της, τότε να την καλέσεις σε ειρήνη·
11και αν σου αποκριθεί ειρηνικά, και ανοίξει σε σένα, τότε ολόκληρος ο λαός, που βρίσκεται σ' αυτή, θα γίνει σε σένα υποτελής και θα σε δουλεύει·
12αν, όμως, δεν κάνει ειρήνη μαζί σου, αλλά σε πολεμήσει, τότε θα την πολιορκήσεις·
13και αφού ο Κύριος ο Θεός σου την παραδώσει στα χέρια σου, θα πατάξεις όλα τα αρσενικά της με μάχαιρα·
14και τις γυναίκες, και τα βρέφη, και τα κτήνη, και όλα όσα βρίσκονται στην πόλη, όλα τα λάφυρά της θα τα πάρεις για τον εαυτό σου· και θα τρως τα λάφυρα των εχθρών σου, όσα ο Κύριος ο Θεός σου έδωσε σε σένα.
15Έτσι θα κάνεις σε όλες τις πόλεις, που είναι πολύ μακριά από σένα, που δεν είναι από τις πόλεις των εθνών αυτών·
16από τις πόλεις, όμως, αυτών των λαών, που ο Κύριος ο Θεός σου δίνει σε σένα ως κληρονομιά, δεν θα αφήσεις ζωντανό κανένα από εκείνα που έχουν πνοή·
17αλλά, θα τους εξολοθρεύσεις κατακράτος, τους Χετταίους, και τους Αμορραίους, τους Χαναναίους, και τους Φερεζαίους, τους Ευαίους, και τους Ιεβουσαίους, καθώς σε πρόσταξε ο Κύριος ο Θεός σου·
18για να μη σας διδάξουν να κάνετε σύμφωνα με όλα τα βδελύγματά τους, που έκαναν στους θεούς τους, και αμαρτήσετε ενάντια στον Κύριο τον Θεό σας.
19Όταν πολιορκείς κάποια πόλη για πολλές ημέρες, πολεμώντας την για να την εξουσιάσεις, δεν θα εξολοθρεύσεις τα δέντρα της, καταφέροντας επάνω τους πέλεκυ· επειδή, απ' αυτά μπορείς να τρέφεσαι· και δεν θα τα κόψεις. Μήπως το δέντρο τού χωραφιού είναι άνθρωπ
20Μόνον τα δέντρα, όσα γνωρίζεις ότι δεν είναι δέντρα για τροφή, αυτά θα εξολοθρεύσεις και θα τα αποκόψεις· και θα οικοδομήσεις περιχαρακώματα ενάντια στην πόλη, που σε πολεμάει, μέχρις ότου παραδοθεί.