1(Aan die musiekleier op Susaneduth, Michtam van Dawid, om te leer; toe hy met Aramna-Haraim en Aramsoba gestry het, toe Joab teruggekeer en van Edom in die Soutdal twaalfduisend verslaan het.) O God, U het ons verstoot! U het ons verstrooi, U was kwaad; O draai Uself weer na ons toe.
2U het die aarde laat bewe; U het dit verbreek; genees die breuke daarvan; want dit bewe.
3U het harde dinge aan u volk bekend gemaak, U het ons die wyn van verbasing laat drink.
4U het 'n banier gegee aan die wat U vrees, dat dit ter wille van die waarheid vertoon kan word. Sela.
5Sodat jou beminde gered kan word; red met u regterhand en luister na my.
6God het in sy heiligheid gespreek; Ek sal jubel, Ek sal Sigem verdeel en die dal Sukkot afmeet.
7Gilead is myne, en Manasse is myne; En Efraim is die sterkte van my hoof; Juda is my wetgewer;
8Moab is my waspot; oor Edom sal Ek my skoen uitgooi; Filistië, triomfeer om my ontwil.
9Wie sal my in die sterk stad bring? wie sal my na Edom toe lei?
10Wil U nie, o God, wat ons verstoot het nie? en U, o God, wat nie saam met ons leërs uitgetrek het nie?
11Gee ons hulp van benoudheid, want tevergeefs is die hulp van 'n mens.
12Deur God sal ons dapper handel, want Hy is dit wat ons vyande sal vertrap.