1(Maschil van Dawid; 'n Gebed toe hy in die spelonk was.) Ek het die HERE aangeroep met my stem; met my stem tot die HERE het ek gesmeek.
2Ek het my klagte voor hom uitgestort; Ek het my moeite voor hom gewys.
3Toe my gees in my oorweldig was, toe het U my pad geken. Op die pad waarop ek geloop het, het hulle vir my in die geheim 'n strik gelê.
4Ek het na my regterhand gekyk en gesien, maar daar was niemand wat my sou ken nie; geen man het vir my siel omgegee nie.
5Ek het U aangeroep, HERE: Ek het gesê: U is my toevlug en my deel in die land van die lewendes.
6Gee ag op my geroep; want ek is baie verneder; verlos my van my vervolgers; want hulle is sterker as ek.
7Bring my siel uit die gevangenis, dat ek U Naam kan loof; die regverdiges sal my omring; want jy sal goedhartig aan my handel.