1Die wysheid het haar huis gebou, sy het haar sewe pilare uitgekap.
2Sy het haar diere doodgemaak; sy het haar wyn gemeng; sy het ook haar tafel gedek.
3Sy het haar diensmeisies uitgestuur; sy roep op die hoogste plekke van die stad,
4Wie eenvoudig is, laat hom hierheen indraai;
5Kom, eet van my brood en drink van die wyn wat ek gemeng het.
6Verlaat die dwase en leef; en gaan in die weg van begrip.
7Hy wat 'n spotter teregwys, kry vir homself skande; en hy wat 'n goddelose bestraf, kry vir homself 'n vlek.
8Bestraf 'n spotter nie, dat hy jou nie haat nie; bestraf 'n wyse man, en hy sal jou liefhê.
9Gee onderrig aan 'n wyse, en hy sal nog wyser word; leer 'n regverdige, en hy sal meer geleerdheid hê.
10Die vrees van die HERE is die begin van wysheid, en die kennis van die heilige is insig.
11Want deur My sal jou dae vermeerder word en die jare van jou lewe vermeerder.
12As jy wys is, sal jy wys wees vir jouself;
13'n Dwase vrou is luidrugtig: sy is eenvoudig en weet niks.
14Want sy sit by die ingang van haar huis, op 'n stoel op die hoogtes van die stad,
15Om passasiers te roep wat reg op hulle paaie gaan:
16Wie eenvoudig is, laat hom hierheen indraai; en hy wat verstand wil hê, sê vir hom:
17Gesteelde waters is soet, en brood wat in die geheim geëet word, is aangenaam.
18Maar hy weet nie dat die dooies daar is nie; en dat haar gaste in die dieptes van die hel is.